Η Δημοκρατία φλέγεται

Είμαι θυμωμένος. Είμαι θυμωμένος με τον εαυτό μου, καταρχάς, γιατί αποδείχθηκα αφελής. Πίστεψα, λέει, ότι επειδή θα κατέβαιναν στο Σύνταγμα ο Μίκης και ο Μανώλης, η διαμαρτυρία θα ήταν ειρηνική. Ότι τα ΜΑΤ δεν θα εκσφενδόνιζαν δακρυγόνα αδιακρίτως. Ότι οι γνωστοί-άγνωστοι θα παρέμεναν στα λαγούμια τους μέχρι να βραδιάσει και να αποχωρήσουν τα τιμημένα γηρατειά της χώρας. Ότι οι ανεγκέφαλοι χούλιγκαν θα παρέμεναν μακριά από την καρδιά της διαδήλωσης.

Το λάθος μου το αντιλήφθηκα ήδη από τις 5:30 όταν ακούστηκαν οι πρώτοι κρότοι των δακρυγόνων, από τους εκατοντάδες που θα επακολουθούσαν. Φθάνοντας στο πίσω μέρος της Βουλής συνάντησα το πρώτο μεγάλο μπλόκο από τις κλούβες των ΜΑΤ. Έκανα τον κύκλο για να μπορέσω να φθάσω στη Μητροπόλεως πού ήταν ο αρχικός μου προορισμός, αλλά ήταν σχεδόν αδύνατο.

Μπλόκα παντού. Το Σύνταγμα σε κλοιό. Για αυτό όταν πολύ αργότερα θα έφθαναν τα οχήματα της Πυροσβεστικής, θα έβρισκαν τους δρόμους κλειστούς. Όχι γιατί τα εμπόδισαν διαδηλωτές ή κουκουλοφόροι. Κλείνει η παρένθεση.

Το σκηνικό είχε έντονα στοιχεία σουρεαλισμού. Ο ουρανός είχε καθαρίσει μετά τη βροχή και είχε λιακάδα. Καθώς πλησίαζα στο Σύνταγμα ακούγονταν οι γνωστές μουσικές του Μίκη. Από πίσω κάποιος ρασοφόρος με τηλεβόα μας υπενθύμιζε ότι είμαστε Χριστιανοί. Για ποιο λόγο δεν είμαι βέβαιος. Πιστεύω, όμως, ότι η υπενθύμιση θα ταίριαζε περισσότερο μέσα στη Βουλή και σε κάθε μπλόκο της Αστυνομίας.

Μια κοπέλα ούρλιαζε μπροστά σε ένα από αυτά: «Ντροπή σας! Ξεπουλάνε τη χώρα μας και σεις τους φυλάτε! 400 Ευρώ θα παίρνετε και σεις από αύριο!» Πλήρης απάθεια των ένστολων. Πιστεύω ότι όταν φοράνε κράνος και εξάρτηση παύουν να λειτουργούν τα κέντρα σκέψης. Η αίσθηση υπεροχής που τους δίνει η προστασία της μάσκας και της ασπίδας απέναντι στους ακάλυπτους πολίτες δρα σα ναρκωτικό.

Αλλιώς πως μπορεί κανείς να ψεκάσει με χημικά στο πρόσωπο τον Μανώλη Γλέζο ή να τον πιάσει από το λαιμό; Ούτε καν αυτόν, ακόμα και έναν οποιονδήποτε συνταξιούχο που κατέβηκε για να διαμαρτυρηθεί για την ανύπαρκτή του σύνταξη των 400 Ευρώ. Που θα φορολογείται πλέον. Που θα πρέπει να καλύψει πια και τα φάρμακά του. Και το νοίκι ή το χαράτσι. Και το πετρέλαιο;

Κοιτάζω από χθες αυτές τις φωτογραφίες και παγώνουν τα δικά μου κέντρα σκέψης. Από ντροπή. Από οργή. Από την αδυναμία μου να καταλάβω τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί. ΕΣΑΤζήδες; Βασανιστές; Νόμιζα ότι αυτά στην Ελλάδα του 2012 ήταν φαντάσματα του παρελθόντος. Θυμώνω ξανά. Αποδείχθηκα και πάλι αφελής.

Φθάνοντας στην Καραγιώργη Σερβίας άκουσα τους επόμενους κρότους. Η μουσική σταμάτησε. Ακούγονταν μόνο φωνές. «Μην πάτε πίσω! Μπροστά πάμε, στην πλατεία!» Ο κόσμος ήταν τόσο πολύς που αγωνιζόσουν να κάνεις δυο βήματα. Η ατμόσφαιρα είχε αρχίσει να γίνεται αφόρητη. Από κείνη τη στιγμή, ήταν σχεδόν 6 η ώρα, μέχρι την ώρα που έφυγα, δυόμιση ώρες αργότερα, δεν πέρασε στιγμή που να μην αναπνέω με δυσκολία ή να μη δακρύζουν τα μάτια μου.

Πολύς κόσμος είχε προμηθευτεί ιατρικές μάσκες. Πιτσιρικάδες, 30άρηδες, γέροι, 60χρονες κυρίες με βαμμένο μαλλί και τις μάσκες να αγκομαχούν. Μέσα στο στριμωξίδι, το σκηνικό έμοιαζε με την εντατική μονάδα εφημερεύοντος νοσοκομείου. Μόνο που ο ασθενής ήταν η Ελλάδα.

Με τα πολλά κατάφερα να φθάσω στη Μητροπόλεως. Μέχρι να γίνει αυτό, είχε πέσει ομίχλη σε όλη την περιοχή από τα δακρυγόνα. Ανέβασα το λαιμό από το ζιβάγκο μέχρι τα αυτιά μήπως και αναπνεύσω καλύτερα. «Όχι πια δάκρυα», αστειεύομαι στους φίλους που με περίμεναν.

Κάπου διάβασα ότι πρέπει, λέει, να διαδηλώνουμε με ακάλυπτα πρόσωπα. Σύμφωνώ. Όταν, όμως, δεν μπορείς να σταθείς από τα δακρυγόνα αυτό είναι αδύνατο. Την Κυριακή δεν υπήρχαν «κουκουλοφόροι». Ήταν όλοι κουκουλοφόροι και μασκοφόροι, αναγκαστικά. Άλλοι εγκάθετοι και άλλοι αυτόκλητοι. Άλλοι πληρωμένοι και άλλοι απλήρωτοι. Άλλοι ασυνείδητοι και άλλοι συνειδητοποιημένοι. Άλλοι εξαγορασμένοι και άλλοι εξαγριωμένοι. Και εξαθλιωμένοι.

Κάποιοι «χτύπησαν» προσχεδιασμένους στόχους. Άλλοι έκαψαν αυτά που θεωρούν ως σύμβολα της κρίσης και του καπιταλισμού, τράπεζες και πολυκαταστήματα. Ορισμένοι απλά επιδόθηκαν σε πλιάτσικο. Όταν επικρατεί απόλυτο χάος είναι αδύνατον να βγει ασφαλές συμπέρασμα για το τι κάηκε απο ποιούς και για ποιο λόγο.

Εξίσου αδύνατον, όμως, είναι να πιστεύουν κάποιοι πως για όλα φταίει ο κόσμος που κατέβηκε να διαμαρτυρηθεί. Πως όποιος διαδηλώνει «πάει γυρεύοντας». Πως στο Σύνταγμα την Κυριακή ήταν 2000 κουκουλοφόροι (και όχι 800.000 – 1.000.000 πολίτες) γιατί έτσι λένε στην τηλεόραση.

Έπρεπε να φθάσω στα 37 μου για να μάθω ποιος είναι ο λόγος που σε συμπλοκές με τα ΜΑΤ, οι διαδηλωτές βάζουν φωτιές στους κάδους απορριμάτων. Ως τώρα πίστευα ότι ήταν απλά βανδαλισμός. Στην πραγματικότητα αυτό γίνεται για να διαλύεται το δακρυγόνο. Τα μόνα σημεία που ανέπνεες ελεύθερα στο κέντρο ήταν δίπλα στους φλεγόμενους κάδους.

Όσο για τα φλεγόμενα κτήρια, είναι κρίμα. Άλλο τόσο κρίμα όμως είναι να φλέγεται η Δημοκρατία. Να πεινάνε άνθρωποι που δούλεψαν (και πλήρωναν) μια ζωή. Να ψηφίζονται αδιέξοδα μέτρα από ανθρωπάρια που αράζουν στο καφενείο της Βουλής βλέποντας μπάσκετ και μπάλα. Να δέχονται επίθεση προσωπικότητες-σύμβολα του Ελληνισμού γιατί έχουν το θράσος στα 80+ να αγωνίζονται ακόμα.

Το θετικό; Πάντα υπάρχει θετικό. Μέσα στο χάος και στον πανικό, έδινε ο ένας στον άλλο κρέμες ή νερό για τα μάτια και χαρτομάντηλα. Αυτό λέγεται αλληλεγγύη και είναι κάτι που το βόλεμα σε κάνει να το ξεχνάς. Στις δύσκολες αυτές μέρες είναι καλό που το θυμόμαστε πάλι. Είναι το μόνο πράγμα που θα μας σώσει. Είναι, δε και το κυριότερο πράγμα που λείπει από τους πολιτικούς.

Δεν τελειώσαμε. Τώρα μόλις αρχίσαμε.

Μουσικό Διάλειμμα #3

Μπορεί οι πολιτικές του επιλογές να μην ήταν πάντα οι καλύτερες. Ήταν όμως τίμιες. Μπορεί, καθαρά τεχνικά, να μην είναι ο καλύτερος συνθέτης του κόσμου. Η μουσική του, όμως, έντυσε τόσο απλά και λιτά τους στίχους του Ελύτη, που τους έφερε πιο κοντά σε όλους τους Έλληνες. Ο Μίκης και ο Μανώλης είναι άνθρωποι-σύμβολα της Ελλάδας που ύμνησε ο ποιητής. Και το αποδεικνύουν, έμπρακτα, στα 90 τους σχεδόν όταν άλλοι, πολύ νεότεροί τους μένουν στα λόγια. Ελάχιστος φόρος τιμής, λοιπόν.

http://www.youtube.com/watch?v=w0F08pptTXQ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s