Αποφασίζομεν και επιτάσσομεν

Συγκέντρωση 13/5 μπροστά στο Σύνταγμα από εκπαιδευτικούς.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 13/5 μπροστά στο Σύνταγμα από εκπαιδευτικούς. Πηγή Reuters, στα επιταγμένα ΜΜΕ… σιγή.

Καιρό πριν, στην προηγούμενη απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στα ΜΜΜ, ο φίλος και συνάδελφος (μεταφραστής) Π. Κ. με είχε καλύψει για το θέμα με ένα λιτό και περιεκτικό «στάτους»:

Ο καθηγητής και ο δάσκαλος δεν πρέπει να απεργούν διότι διαταράσσουν την απρόσκοπτη παροχή γνώσης στα παιδιά του λαού. Οι οδηγοί στα ΜΜΜ δεν πρέπει να απεργούν διότι διαταράσσουν την ομαλή μετακίνηση του λαού. Οι γιατροί δεν πρέπει να απεργούν διότι διακυβεύεται η υγεία του λαού. Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ δεν πρέπει να απεργούν διότι δημιουργούν πρόβλημα σε ευπαθείς και επαγγελματικές ομάδες του λαού. Οι οδοκαθαριστές δεν πρέπει να απεργούν διότι διακυβεύεται η δημόσια υγεία. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πρέπει να απεργούν διότι εμποδίζουν τη διεκπεραίωση των υποθέσεων του λαού. Οι αγρότες δεν πρέπει να απεργούν διότι ο λαός θα πεινάσει. Οι λιμενεργάτες δεν πρέπει να απεργούν διότι διακόπτουν τον ομαλό εφοδιασμό του λαού. Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι δεν πρέπει να απεργούν διότι χαλάνε την εικόνα της χώρας, δεν έρχεται συνάλλαγμα και ο λαός θα πεινάσει. Για την υγεία και την καλοζωία μας κόπτονται κανάλια, υπουργοί και βουλευτές της συγκυβέρνησης, αλλά πού να το καταλάβετε εσείς;

Γενικά είχαν λεχθεί και γραφεί τόσο πολλά για το θέμα, ώστε τελικά το θεώρησα περιττό να προσθέσω κάτι. Τώρα, βέβαια, το θέμα της απεργίας, καθώς επίσης και του ποιος και πότε δικαιούται δια να απεργεί, ήρθε ξανά στο προσκήνιο.

Η προαναγγελία της απεργίας των εκπαιδευτικών οδήγησε σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία (στα χρονικά των δημοκρατικών καθεστώτων, τουλάχιστον). Στην επίταξη των απεργών προτού καν απεργήσουν!

Καταρχάς δεν αντιλαμβάνομαι πως όσοι κόπτονται, δήθεν, για τη νομιμότητα, δέχονται αβασάνιστα την παραβίαση του Συντάγματος. Γιατί η επίταξη οποιουδήποτε απεργού αυτό ακριβώς είναι.

Ασχέτως αν η απεργία θεωρείται από οποιονδήποτε εκβιαστική ή ακόμα και αν κρίθηκε παράνομη από δικαστήριο, η επίταξη «για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών σε περίοδο ειρήνης επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο α) για αμυντικές ανάγκες β) για ανάγκες που προκαλούνται από φυσικές καταστροφές και γ) λόγω κινδύνων της δημόσιας Υγείας.»

Αν, πάλι, η απεργία κριθεί παράνομη από δικαστήριο και αυτή συνεχιστεί, τότε μπορεί να απολύσει τους συνδικαλιστές, σύμφωνα με τον καθηγητή Εργατικού Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Ιωάννη Ληξουριώτη. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να επιτάξει απεργούς. Πόσο μάλλον προκαταβολικά.

Νόμος δεν είναι αυτό που βολεύει την εκάστοτε κυβέρνηση, τους εντολοδόχους της από το εξωτερικό ή και οποιονδήποτε συνδικαλιστή. Νόμος είναι ο νόμος και όσο αυτός δεν γίνεται σεβαστός ή παρακάμπτεται όποτε συμφέρει την κυβέρνηση, τόσο η ασυδοσία και το χάος ανακυκλώνεται.

Γιατί όταν το ίδιο το κράτος παρανομεί και παραβιάζει το Σύνταγμα, τότε δεν μπορεί να επικαλείται τη «νομιμότητα». Δεν υπάρχει νομιμότητα στην Ελλάδα, την έχει καταργήσει προ πολλού, όχι ο κουκουλοφόρος, ούτε ο απεργός, ούτε καν ο φασίστας. Πρώτο απ’ όλους το ίδιο το κράτος.

Κάθε φορά που γίνεται λόγος για απεργίες, τα ΜΜΕ, οι εκάστοτε υπουργοί και εκπρόσωποι της κυβέρνησης αμέσως ενεργοποιούν το ηχογραφημένο μήνυμα περί νομιμότητας, τάξης, προστασίας του πολίτη.

Κάθε φορά, τα «παπαγαλάκια» αναμασούν τα ίδια επιχειρήματα περί τεμπέληδων δημοσίων υπαλλήλων/εκπαιδευτικών/ταξιτζήδων/λιμενεργατών και οποιουδήποτε άλλου απεργήσει. Θα πουν πάλι για τους διεφθαρμένους συνδικαλιστές, για τα συντεχνιακά συμφέροντα και όλα αυτά τα γνωστά.

Τα οποία σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό ανάλογα με την περίπτωση, ισχύουν. Ωστόσο, κανείς από αυτούς που παίζουν με το επιχείρημα της συνενοχής δεν τολμά να αρθρώσει το αυτονόητο. Ότι για όλα αυτά, για την τήρηση του νόμου την πρώτη ευθύνη έχουν οι κυβερνώντες και τα όργανα του κράτους.

Σαφώς και ο καθένας οφείλει να μην παρανομεί. Από τη στιγμή που υπάρχει παρανομία, όμως, τον λόγο παίρνει η Δικαιοσύνη. Όποιος και αν είναι ο παραβάτης. Ακόμα και αν είναι δημόσιος λειτουργός, υπουργός ή μεγαλοσυνδικαλιστής. Βέβαια, για τους υπουργούς έχει φροντίσει ο αξιότιμος κ. Βενιζέλος. Αυτό είναι απλά ένα από τα παραδείγματα των συνταγματικών εκτροπών που έχουν κατά καιρούς ψηφιστεί ως νόμοι.

Τώρα πια, οι εκτροπές έχουν περάσει στο στάδιο των «πράξεων νομοθετικού περιεχομένου». Το επόμενο βήμα από αυτό, ξέρετε, είναι η έκδοση διαταγμάτων απευθείας από τον Πρωθυπουργό.

«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι οι απεργοί. Το πρόβλημα είναι ότι μας κυβερνά ο κατεξοχήν παράγοντας διασποράς και διαιώνισης της ανομίας, της αυθαιρεσίας, της κοινωνικής ανισότητας και αδικίας. Ο οποίος φορά τη μάσκα της νομιμοφροσύνης και κάνει κήρυγμα στους πολίτες, τα δικαιώματα των οποίων καταστρατηγεί καθημερινά.

Και, μοιραία, με ολοένα και μεγαλύτερο θράσος.

Μουσικό Διάλειμμα #34

Του ‘παν θα βάλεις το χακί
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
και ήρωας θα γίνεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s