φωτογραφία – Ηλίας Θ. Παππάς

Η φωτογραφία από την υπό έκδοση συλλογή Ανατάσεις του αγαπημένου φίλου Ηλία Παππά, που όπως είπε προχθές θέλει να φέρει λίγο φως μέσα στο σκοτάδι μας.

Μονοπάτια

download (4)
Είμαστε εμείς τα παιδιά του νότου, ηλιοκαμένα
χαμογελώντας πλατιά κόντρα στα ρέλια και στον άνεμο
με βερμούδες λουλουδάτες, καπέλα ψάθινα
έρμαια θα ‘λεγες μες στο αιώνιο καλοκαίρι.

Δίπλα μας συστάδες από καρέκλες, τραπεζάκια
ποτήρια με καφέ στο άσπρο πλαστικό και τσιγάρα
προσεκτικά ακουμπισμένα στην άκρη του σκαμπό,
να μην αρπάξει το κάδρο από την κάφτρα.

Αγκαλιασμένους μας χάραξε τυχαία αυτή η στιγμή
ώμο με ώμο λάμποντας μες στο αλάτι
όπως μπλεγμένοι ο ένας μες στον άλλον
δοσμένοι ο ένας μες στον άλλον
αχώριστοι και μαρμαρωμένοι στην ευτυχία.

Είμαστε εμείς τα παιδιά του νότου, δίχως αρμούς
πατάμε πάνω στο κατάστρωμα και αναριγούμε
θιασώτες τούτης της μνήμης, της απαθανατισμένης
που δεν διέσχισε ποτέ τα κιτρινισμένα σύνορα
το γκριζαρισμένο περίγραμμα
μιας ζωής που έμεινε ως έχει εγκλωβισμένη.

Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή «Ανατάσεις».

Ο Ηλίας Θ. Παππάς έχει εκδόσει 2 ακόμη ποιητικές συλλογές:
– Λυρική Αρχή και Τέλος, εκδόσεις Εριφύλη, 1997
–…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 7 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Το στοίχειωμα των Καιρών

Το φάντασμα των μελλοντικών Χριστουγέννων

«Κοίτα, Εμπενίζερ, έρχεται η ανάπτυξη!»

«απονενοημένο διάβημα»: 268. Από όλους τους όρους αναζήτησης που έχουν οδηγήσει κάποιον στο blog που διαβάζετε αυτή τη στιγμή, αυτός είναι ο πιο δημοφιλής. Αν μπορούμε να τον πούμε έτσι. «Δημοφιλής»…

«απονενοημένο»: 123. Σε κάθε δυνατή παραλλαγή.

«απονενοημένο διαβημα»: 28. Με τόνο ή χωρίς.

«απονενοημενο διαβημα»: 27, Σχεδόν κάθε μέρα. Ένα ή δύο «hits».

«απονενοημενο»: 18. To blog μου στοίχειωσε.

Το άρθρο που έκανε τη «ζημιά» ήταν το ομώνυμο Απονενοημένο Διάβημα, το οποίο ήταν αφιερωμένο στην αυτοκτονία-διαμαρτυρία του 77χρονου συνταξιούχου στο Σύνταγμα τον Απρίλη του 2012. Όπως έγραφα κι εκεί, «απονενοημένο διάβημα» σημαίνει «απεγνωσμένη διαμαρτυρία».

«απενενοημενο διαβημα»: 6. Έστω κι ανορθόγραφα.

«απονενοημενο διάβημα»: 4. Πάνω από 500 αναζητήσεις συνολικά μέσα σε ενάμιση χρόνο.

Κάποιος, σχεδόν κάθε μέρα, έψαξε στο Internet να μάθει τι σημαίνει αυτή η έκφραση και κατέληξε στους «Καιρούς». Πόσοι άλλοι, άραγε, βρήκαν την απάντηση σε λεξικά ή σε άλλα ιστολόγια; Σίγουρα χιλιάδες.

Και αυτό σημαίνει πως χιλιάδες άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν. Να μάθουν τι σημαίνει. Να μάθουν τι συμβαίνει. Σε πείσμα του κουκουλώματος που επιβάλλουν τα «ανεξάρτητα» ιδιωτικά κανάλια, τα οποία σπανίως αναφέρονται στις αυτοκτονίες και όταν το κάνουν προωθούν τη γραμμή του μεμονωμένου περιστατικού ή της απαξίωσης του εκάστοτε αυτόχειρα. Ίσως να τα έφαγε στα χαρτιά, ίσως να του τα έφαγαν τα παιδιά του. Ίσως να είχε ψυχολογικά προβλήματα. Ίσως να ήταν περιθωριακός, όπως αυτοί που ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια. Έτσι λένε στα ΜΜΕ.

Το γεγονός ότι σταδιακά όλη η χώρα περιθωριοποιείται, το ότι τα ψυχικά νοσήματα αυξάνουν γεωμετρικά, το ότι  καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια σαρώνουν ολοένα και νεότερους ανθρώπους, το ότι οι άνεργοι και οι άστεγοι αυξάνονται καθημερινά είναι πράγματα που σπανίως αναφέρονται στα δελτία ειδήσεων.

«Τι σε έπιασε, άνθρωπε, παραμονιάτικα και θες να μας μαυρίσεις την ψυχή με τις αυτοκτονίες;» θα αναρωτηθείτε δικαίως. Υπάρχει λόγος. Σας γράφω για το στοίχειωμα αυτό παραμονή Πρωτοχρονιάς γιατί είναι το φάντασμα της χρονιάς που πέρασε, της προηγούμενης από αυτήν και της πρόπροηγούμενης, από τότε που ξεκίνησε αυτή η κρίση και η απελπισία που τη συνοδεύει. Το φάντασμα δε θέλει να μας τρομάξει (μόνο), αλλά να μας ξυπνήσει σαν τον Εμπενίζερ Σκρουτζ την ημέρα των Χριστουγέννων.

Να μας ξυπνήσει για να δούμε το 2014 με άλλο μάτι. Όταν περάσουν οι γιορτές και χωνέψουμε (όσοι από εμάς φάγαμε) πρέπει να επανέλθουμε στην πραγματικότητα.

Και η πραγματικότητά μας δεν είναι χαρούμενη, σαν εκείνη του ήρωα του Ντίκενς, που άνοιξε τα παραθυρόφυλλα και άρχισε να μοιράζει δώρα και γαλοπούλες. Μπορεί όμως να γίνει καλύτερη σε βάθος χρόνου και σίγουρα δεν αναφέρομαι στα όνειρα θερινής νυκτός τα οποία «πουλάει» ο θίασος που περνιέται για κυβέρνηση.

Το θετικό από τη συνεχιζόμενη τραγωδία, είναι ότι ξαναβρίσκουμε την αλληλεγγύη μας. Όχι την κακώς εννοούμενη αλληλεγγύη των συντεχνιών, την «ομερτά» μπροστά σε παρανομίες και αδικίες που διέπρατταν συνάδελφοι, τη συνενοχή. Μιλώ για την πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ ανθρώπων που περνούν δύσκολες εποχές, όλοι μαζί.

Αυτή η αλληλεγγύη είναι απαραίτητη, αλλά μπορεί ταυτόχρονα να γίνει προϊόν εκμετάλλευσης. Η αλληλεγγύη δεν πρέπει, ούτε μπορεί να αντικαταστήσει το κοινωνικό κράτος, ούτε να δώσει άλλοθι στην κυβέρνηση για να συνεχίσει τις περικοπές από εκεί που την παίρνει. Η ύπαρξή της είναι επιβεβλημένη, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από τη συνείδηση του ρόλου της και από τη συνειδητοποίηση της απουσίας του κράτους.

Με άλλα λόγια, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτή η πολιτική είναι δίκαιη, σωστή ή αποτελεσματική. Γιατί αν ήταν δε θα θρηνούσαμε τόσα θύματα.

Ας μην ευχηθούμε, λοιπόν, να είναι καλό το 2014. Καλύτερα να το κάνουμε εμείς έτσι.

 

Μουσικό Διάλειμμα #49

Γιατί όχι;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο θρόνο του. Ε όχι.

Και να που η πολιτική ηγεσία του «ναι σε όλα» γιορτάζει και πάλι το «όχι». Η ζωή (άρα και η Ιστορία) είναι γεμάτη από τέτοιες μικρές και μεγάλες ειρωνείες. Σε κάνει να αναρωτιέσαι σοβαρά τι θα έκαναν οι τιμημένοι ηγέτες του έθνους που βρίσκεται σήμερα στο έλεος της κρίσης, εάν ήταν στη θέση του Ιωάννη Μεταξά το 1940. Πιστεύετε πραγματικά ότι θα έλεγαν το «όχι»; Η απάντηση ίσως δεν είναι και τόσο απλή.

Υπάρχει λόγος σοβαρός που η εκάστοτε κυβέρνηση δεν νιώθει καμία τύψη όταν πρόκειται να κόψει κονδύλια από την Παιδεία, όταν προωθεί ερμηνείες της Ιστορίας δήθεν προοδευτικές  και δεν αφήνει περιθώρια για μια πιο ορθολογική, αλλά όχι ισοπεδωτική μελέτη και διδασκαλία της. Ο λόγος είναι ότι η σωστή διδασκαλία της Ιστορίας σε βοηθά να μαθαίνεις να σκέφτεσαι και, κυρίως, να αμφισβητείς. Αντίθετα, οι ψευτοπροοδευτικοί αριστεροί σαν την κα. Ρεπούση, προτιμούν να θάβουν ό,τι μας ενοχλεί κάτω από το χαλί στο όνομα τίνος, άραγε; Της φιλίας των λαών; Αν έχω μάθει κάτι σε αυτή τη ζωή είναι ότι η φιλία που βασίζεται στο ψέμα δεν μπορεί να έχει καλό τέλος.

Μόνο αν έρθουμε αντιμέτωποι με τα γεγονότα και αναζητήσουμε την αλήθεια, απαλλαγμένοι όσο γίνεται από προκαταλήψεις και ιδεοληψίες, μπορούμε να μάθουμε κάτι χρήσιμο για την ταυτότητά μας και για τη θέση μας στον κόσμο. Διαφορετικά, θα ζούμε ο καθένας στο χρωματιστό συννεφάκι της επιλογής του και θα πέφτουμε από αυτό με κάθε ευκαιρία. Ας επανέλθουμε στην Ιστορία, λοιπόν.

Όταν ήμασταν παιδιά μας έμαθαν ότι ο Ιωάννης Μεταξάς είπε το περήφανο «όχι» στις δυνάμεις του Άξονα. Κανείς δεν μας ανέφερε τότε τι ακριβώς ήταν ο Μεταξάς, ούτε τους λόγους που τον οδήγησαν στην ιστορική απάντηση. Γίνεται ένας κατά τεκμήριο γερμανόφιλος δικτάτορας, ένας φασίστας, να πει «όχι» στους ομοίους του; Γίνεται. Ο Μεταξάς μπορεί να ήταν πολλά πράγματα, αλλά δεν ήταν ηλίθιος (όπως κάποιοι άλλοι της συνομοταξίας του, τους οποίους μερικοί μνημονεύουν ακόμα).

Πρώτον, γνώριζε ότι ο στρατός στο μεγαλύτερο μέρος του διαφωνούσε με την αποδοχή της απαίτησης του Μουσολίνι. Ακόμα και όσοι είχαν παρόμοιες αντιλήψεις με τον ίδιο θα δυσκολεύονταν να καταπιούν την απίστευτη πρόκληση των Ιταλών με τον τορπιλισμό της Έλλης (και την ακόλουθη απόπειρα τορπιλισμού δύο επιβατικών πλοίων) το Δεκαπενταύγουστο του 1940 στην Τήνο. Το ίδιο, φυσικά, ίσχυε και για την κοινή γνώμη.

Δεύτερον, ο Μεταξάς ήταν στρατιωτικός με μεγάλη αντίληψη της στρατηγικής και των γεωπολιτικών ισορροπιών. Μπορεί ο ίδιος να ήθελε την Ελλάδα να στηρίζει το Γ’ Ράιχ, αλλά πίστευε ότι ως ναυτική δύναμη ανήκε αναγκαστικά στη σφαίρα επιρροής της Μεγάλης Βρετανίας. Αυτοί είναι εν συντομία οι λόγοι που οδήγησαν τον Μεταξά στην ιστορική απόφαση και όχι ο υπέρμετρος ηρωισμός του. Σίγουρα όλα αυτά δεν είναι καθόλου ρομαντικά και ίσως να μην ικανοποιούν όποιον ντε και καλά θέλει να τα βάφει όλα άσπρα-μαύρα. Τίποτα, όμως, δεν είναι απόλυτο, ούτε καν οι λόγοι που οδηγούν σε ένα μονολεκτικό, κάθετο «όχι».

Και εδώ εντοπίζεται το πρόβλημα. Αν αποδεχθούμε ότι ένας φασίστας μπορεί να πάρει μια έντιμη, ηθική, γενναία απόφαση (έστω και αναγκαστικά), γυρίζοντας το νόμισμα αντιλαμβανόμαστε ότι εξίσου εύκολα ένας δημοκράτης μπορεί να πάρει τις χειρότερες αποφάσεις με την πρόφαση της «λαϊκής εντολής». Και τι θα γίνει αν ξαφνικά ο καθένας το συνειδητοποιήσει κι αρχίσει να κρίνει τα πράγματα όχι από τις ταμπέλες που τους κολλάμε, αλλά από το περιεχόμενο ή το αποτέλεσμα;

Τι θα γίνει εάν αρχίσει να σκέφτεται;

Διάλειμμα #44

Αντί για μουσικό διάλειμμα προτίμησα αυτή τη φορά ένα αφιέρωμα σε ένα σχετικά άγνωστο επεισόδιο του Ελληνοϊταλικού πολέμου που μου επισήμανε μια φίλη. Αξίζει πολύ περισσότερο να αφιερώσετε εδώ μια ώρα αντί να παρακολουθήσετε μια ακόμα κενή, πριβέ παρέλαση από το θίασο που κυβερνά αυτή τη χώρα:

Αναδημοσίευση: Ιερισσός – Δελτίο Τύπου της υπεράσπισης των συλληφθέντων κατοίκων

Τα ΜΜΕ, ως συνήθως, παρουσιάζουν μια εντελώς διαφορετική εκδοχή από όσα υποστηρίζει η νομική υπεράσπιση των κατοίκων της Ιερισσού. Αναδημοσιεύω, λοιπόν, το Δελτίο Τύπου του δικηγόρου Πατρών, κ. Κανελλόπουλου Ιωάννη στο οποίο είμαι βέβαιος ότι ουδέποτε θα γίνει αναφορά από τα μέσα «ενημέρωσης». Αυτό το γεγονός, από μόνο του, αποτελεί για μένα τεκμήριο ενοχής για την Πολιτεία και τα συμφέροντα που υποθάλπτει.

Βασιλίνος

ΟΧΙ-εξορυξηΟ έγκριτος δικηγόρος Πατρών, κ. Κανελλόπουλος Ιωάννης, που είχε αναλάβει την γνωστή υπόθεση με την «βόλτα στις Σκουριές» και συνήργησε να βγει η απόφαση 788/2012 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πολυγύρου εις βάρος των νομίμων εκπροσώπων της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.»  έστειλε σήμερα στο vasilinos.wordpress.com το κάτωθι σημαντικό Δελτίο Τύπου, που αφορά την υπόθεση των 20 υπόπτων και ρωτά τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου εάν είναι δυνατόν να ληφθεί  υπ’όψιν  εκ του  Δικαστηρίου η κατάθεση επιόρκου αστυνομικού που ενόρκως κατέθεσε ψέματα, και η ψευδορκία του ενώ έγινε αντιληπτή από τον ανακριτή, αντί να εφαρμόσει το άρθρο 36 Κ.Π.Δ. και χωρίς χρονοτριβή να το καταγγείλει στον Εισαγγελέα, συγκάλυψε την ψευδορκία του συναδέλφου του και την προσυπέγραψε. Δίνουμε στην δημοσιότητα αυτούσιο το Δελτίο Τύπου του κ. Κανελλόπουλου:

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.764 επιπλέον λέξεις

Έμπρακτη βοήθεια – Δίκτυο τροφίμων atenistas

Η πρωτοβουλία διανομής τροφίμων των atenistas μας δίνει την ευκαιρία να βοηθήσουμε με όποιον τρόπο θέλουμε, περισσότερο ή λιγότερο ενεργά, πιο προσωπικά ή πιο διακριτικά.

Επειδή είναι άλλο πράγμα να χρεωκοπείς οικονομικά και άλλο σαν κοινωνία και σαν άνθρωπος, καλό θα είναι να κάνει ο καθένας μας ό,τι μπορεί για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Αύριο, μεθαύριο μπορεί να έχουμε και μεις.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ: Δίκτυο τροφίμων.

via Δίκτυο τροφίμων.

Τοπίο στην αιθαλομίχλη

Αιθαλομίχλη πάνω από την Αθήνα

Πριν από δύο εβδομάδες, διασχίζοντας βράδυ την Αθήνα μετά από μια οικογενειακή έξοδο, το αντιληφθήκαμε για πρώτη φορά. Στην αρχή νομίζαμε ότι κάπου έχει πάρει φωτιά: μυρωδιά καμένου και μειωμένη ορατότητα. Όταν όμως διαπιστώσαμε ότι ήταν όλη η Αθήνα καλυμμένη από τα δυτικά μέχρι τα βόρεια προάστια, καταλάβαμε ότι ήταν κάτι άλλο.

Στη συνέχεια ήρθαν οι αναπόφευκτοι παραλληλισμοί με το Λονδίνο του ’50. Όσο και αν το φαινόμενο είναι πολύ μικρότερης έκτασης και έντασης σε σύγκριση με τη φονική ομίχλη του ’52, δεν παύει να αποτελεί μια απτή ένδειξη της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε και του μέλλοντος που μας περιμένει.

Είναι σαν το μαύρο σύννεφο που αισθανόμαστε όλοι να αιωρείται πάνω από το κεφάλι μας τα τελευταία τρία χρόνια να απέκτησε ξαφνικά υλική υπόσταση. Και δεν φαίνεται πιθανό να μας εγκαταλείψει σύντομα, τουλάχιστον όσο κρατάνε τα κρύα.

Η εικόνα θυμίζει το αποτέλεσμα μιας τυπικής «ανήσυχης» νύχτας όπου ΜΑΤ και «μπαχαλάκηδες» μετατρέπουν το κέντρο της Αθήνας σε πεδίο μάχης. Μόνο που αυτό το σύννεφο ούτε προκαλείται από κάποια ηχηρή αναταραχή, ούτε αντιμετωπίζεται από την αστυνομία.

Είναι σαν το ορατό επιστέγασμα, κυριολεκτικό και μεταφορικό, μιας χρονιάς γεμάτης με αρνητικά ρεκόρ και με πρωτοφανή φαινόμενα.

Οι μεγαλύτερες αλλαγές είναι αυτές που έρχονται ύπουλα στη ζωή μας. Σιγά-σιγά, χωρίς να το καταλάβουμε το νερό τρώει τα θεμέλια από ό,τι θεωρούμε στέρεο και ακλόνητο, μέχρι που μια μέρα χάνουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Αυτό το τελευταίο, όμως, είναι απλά η συνέπεια, το αποτέλεσμα, όχι η αιτία.

Το λάθος που κάνουμε είναι ότι κοιτάμε το χάσμα που εμφανίστηκε δήθεν απρόσμενα και σκεφτόμαστε πως μπορούμε να το μπαλώσουμε, να το καλύψουμε, χωρίς να ασχοληθούμε με αυτό που το προκάλεσε εξαρχής.

Δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε, λοιπόν, με την αιθαλομίχλη. Είναι απλά άλλο ένα σύμπτωμα της νέας μας πραγματικότητας, η οποία ετοιμαζόταν σιωπηρά εδώ και πολλά, πολλά χρόνια. Όσες παραινέσεις και συστάσεις και να γίνουν (μην καίτε έπιπλα, μην καίτε συνθετικά υλικά και πάει λέγοντας) ο κόσμος όταν κρυώνει απλά θα κάψει ό,τι βρει.

Αν πρέπει να μας μείνει κάτι από αυτή τη χρονιά είναι ότι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία σε όλα τα επίπεδα, από πάνω μέχρι κάτω. Και αν κάποιος αρνείται να αλλάξει, τότε θα πρέπει να τον αλλάξουμε εμείς.

Το 2012 δεν έφερε το τέλος, όπως περίμεναν κάποιοι. Ούτε όμως έφερε και κάποια μαγική φώτιση που θα μας κάνει ξαφνικά να δούμε τα πράγματα με άλλο μάτι. Αυτή θα πρέπει να τη βρούμε μόνοι μας. Διαφορετικά το 2013 δε θα φέρει τίποτα καλύτερο από ό,τι έφερε ο προηγούμενος χρόνος.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα ευχολόγια και ας το κάνουμε εμείς καλύτερο.

Μουσικό Διάλειμμα #27

Πόσο κρίμα να υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν παρείσακτοι στην ίδια τους τη χώρα επειδή κάποιοι δεν μπορούν να δουν πέρα από την κυριολεκτική επιφάνεια. Πόσο κρίμα το σάπιο κατεστημένο να πουλά ψήφους έναντι υπηκοότητας και να αφήνει ανθρώπους που έχουν γεννηθεί εδώ χωρίς την αυτονόητη ιθαγένεια.

Απ'όλα (με sos)

«Με λένε Μιχάλη. Γεννήθηκα το 1980 στην Αθήνα, στο «Μητέρα». Οι γονείς μου τότε έμεναν στο Παγκράτι. Μετά τη γέννα μου μετακομίσαμε στα Πατήσια. Οι γονείς μου είναι από τη Νιγηρία. Ο πατέρας μου ήρθε στην Ελλάδα για να σπουδάσει, τη δεκαετία του ΄70.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 984 επιπλέον λέξεις