Αποφασίζομεν και επιτάσσομεν

Συγκέντρωση 13/5 μπροστά στο Σύνταγμα από εκπαιδευτικούς.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 13/5 μπροστά στο Σύνταγμα από εκπαιδευτικούς. Πηγή Reuters, στα επιταγμένα ΜΜΕ… σιγή.

Καιρό πριν, στην προηγούμενη απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στα ΜΜΜ, ο φίλος και συνάδελφος (μεταφραστής) Π. Κ. με είχε καλύψει για το θέμα με ένα λιτό και περιεκτικό «στάτους»:

Ο καθηγητής και ο δάσκαλος δεν πρέπει να απεργούν διότι διαταράσσουν την απρόσκοπτη παροχή γνώσης στα παιδιά του λαού. Οι οδηγοί στα ΜΜΜ δεν πρέπει να απεργούν διότι διαταράσσουν την ομαλή μετακίνηση του λαού. Οι γιατροί δεν πρέπει να απεργούν διότι διακυβεύεται η υγεία του λαού. Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ δεν πρέπει να απεργούν διότι δημιουργούν πρόβλημα σε ευπαθείς και επαγγελματικές ομάδες του λαού. Οι οδοκαθαριστές δεν πρέπει να απεργούν διότι διακυβεύεται η δημόσια υγεία. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πρέπει να απεργούν διότι εμποδίζουν τη διεκπεραίωση των υποθέσεων του λαού. Οι αγρότες δεν πρέπει να απεργούν διότι ο λαός θα πεινάσει. Οι λιμενεργάτες δεν πρέπει να απεργούν διότι διακόπτουν τον ομαλό εφοδιασμό του λαού. Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι δεν πρέπει να απεργούν διότι χαλάνε την εικόνα της χώρας, δεν έρχεται συνάλλαγμα και ο λαός θα πεινάσει. Για την υγεία και την καλοζωία μας κόπτονται κανάλια, υπουργοί και βουλευτές της συγκυβέρνησης, αλλά πού να το καταλάβετε εσείς;

Γενικά είχαν λεχθεί και γραφεί τόσο πολλά για το θέμα, ώστε τελικά το θεώρησα περιττό να προσθέσω κάτι. Τώρα, βέβαια, το θέμα της απεργίας, καθώς επίσης και του ποιος και πότε δικαιούται δια να απεργεί, ήρθε ξανά στο προσκήνιο.

Η προαναγγελία της απεργίας των εκπαιδευτικών οδήγησε σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία (στα χρονικά των δημοκρατικών καθεστώτων, τουλάχιστον). Στην επίταξη των απεργών προτού καν απεργήσουν!

Καταρχάς δεν αντιλαμβάνομαι πως όσοι κόπτονται, δήθεν, για τη νομιμότητα, δέχονται αβασάνιστα την παραβίαση του Συντάγματος. Γιατί η επίταξη οποιουδήποτε απεργού αυτό ακριβώς είναι.

Ασχέτως αν η απεργία θεωρείται από οποιονδήποτε εκβιαστική ή ακόμα και αν κρίθηκε παράνομη από δικαστήριο, η επίταξη «για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών σε περίοδο ειρήνης επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο α) για αμυντικές ανάγκες β) για ανάγκες που προκαλούνται από φυσικές καταστροφές και γ) λόγω κινδύνων της δημόσιας Υγείας.»

Αν, πάλι, η απεργία κριθεί παράνομη από δικαστήριο και αυτή συνεχιστεί, τότε μπορεί να απολύσει τους συνδικαλιστές, σύμφωνα με τον καθηγητή Εργατικού Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Ιωάννη Ληξουριώτη. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να επιτάξει απεργούς. Πόσο μάλλον προκαταβολικά.

Νόμος δεν είναι αυτό που βολεύει την εκάστοτε κυβέρνηση, τους εντολοδόχους της από το εξωτερικό ή και οποιονδήποτε συνδικαλιστή. Νόμος είναι ο νόμος και όσο αυτός δεν γίνεται σεβαστός ή παρακάμπτεται όποτε συμφέρει την κυβέρνηση, τόσο η ασυδοσία και το χάος ανακυκλώνεται.

Γιατί όταν το ίδιο το κράτος παρανομεί και παραβιάζει το Σύνταγμα, τότε δεν μπορεί να επικαλείται τη «νομιμότητα». Δεν υπάρχει νομιμότητα στην Ελλάδα, την έχει καταργήσει προ πολλού, όχι ο κουκουλοφόρος, ούτε ο απεργός, ούτε καν ο φασίστας. Πρώτο απ’ όλους το ίδιο το κράτος.

Κάθε φορά που γίνεται λόγος για απεργίες, τα ΜΜΕ, οι εκάστοτε υπουργοί και εκπρόσωποι της κυβέρνησης αμέσως ενεργοποιούν το ηχογραφημένο μήνυμα περί νομιμότητας, τάξης, προστασίας του πολίτη.

Κάθε φορά, τα «παπαγαλάκια» αναμασούν τα ίδια επιχειρήματα περί τεμπέληδων δημοσίων υπαλλήλων/εκπαιδευτικών/ταξιτζήδων/λιμενεργατών και οποιουδήποτε άλλου απεργήσει. Θα πουν πάλι για τους διεφθαρμένους συνδικαλιστές, για τα συντεχνιακά συμφέροντα και όλα αυτά τα γνωστά.

Τα οποία σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό ανάλογα με την περίπτωση, ισχύουν. Ωστόσο, κανείς από αυτούς που παίζουν με το επιχείρημα της συνενοχής δεν τολμά να αρθρώσει το αυτονόητο. Ότι για όλα αυτά, για την τήρηση του νόμου την πρώτη ευθύνη έχουν οι κυβερνώντες και τα όργανα του κράτους.

Σαφώς και ο καθένας οφείλει να μην παρανομεί. Από τη στιγμή που υπάρχει παρανομία, όμως, τον λόγο παίρνει η Δικαιοσύνη. Όποιος και αν είναι ο παραβάτης. Ακόμα και αν είναι δημόσιος λειτουργός, υπουργός ή μεγαλοσυνδικαλιστής. Βέβαια, για τους υπουργούς έχει φροντίσει ο αξιότιμος κ. Βενιζέλος. Αυτό είναι απλά ένα από τα παραδείγματα των συνταγματικών εκτροπών που έχουν κατά καιρούς ψηφιστεί ως νόμοι.

Τώρα πια, οι εκτροπές έχουν περάσει στο στάδιο των «πράξεων νομοθετικού περιεχομένου». Το επόμενο βήμα από αυτό, ξέρετε, είναι η έκδοση διαταγμάτων απευθείας από τον Πρωθυπουργό.

«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι οι απεργοί. Το πρόβλημα είναι ότι μας κυβερνά ο κατεξοχήν παράγοντας διασποράς και διαιώνισης της ανομίας, της αυθαιρεσίας, της κοινωνικής ανισότητας και αδικίας. Ο οποίος φορά τη μάσκα της νομιμοφροσύνης και κάνει κήρυγμα στους πολίτες, τα δικαιώματα των οποίων καταστρατηγεί καθημερινά.

Και, μοιραία, με ολοένα και μεγαλύτερο θράσος.

Μουσικό Διάλειμμα #34

Του ‘παν θα βάλεις το χακί
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
και ήρωας θα γίνεις

Advertisements

Βουλγαρία – Μια ματιά στο μέλλον

Διαδηλώσεις στη Βουλγαρία

Και ενώ στην Ελλάδα διοργανώσαμε άλλη μια ανούσια μονοήμερη εκδρομή/απεργία, στη γειτονική Βουλγαρία έχουμε εξελίξεις στις οποίες θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη σημασία.

Αν τουλάχιστον έχουμε ακόμα την ικανότητα να βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας και από την οθόνη της τηλεόρασης,  η οποία μας βομβαρδίζει καθημερινά με μακροσκελείς «αναλύσεις» σχετικά με το μονόδρομο του Μνημονίου και την απόλυτη αναγκαιότητα των ατελείωτων μέτρων λιτότητας.

Στη Βουλγαρία, λοιπόν, που έχει γνωρίσει πρωτοφανή οικονομική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, ο κατώτατος μισθός παραμένει στα 159 Ευρώ, στην προτελευταία θέση της Ευρώπης. Στο δεύτερο μισό της προηγούμενης δεκαετίας η χώρα πέρασε ένα μεγάλο κύμα ιδιωτικοποιήσεων, σύμφωνα με τις προσταγές του ΔΝΤ και τις αρχές του «εκσυγχρονισμού» της οικονομίας.

Η ανεργία κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με την Ελλάδα (κάτω του 10%), αλλά οι μισθοί δεν επαρκούν, παρά το γεγονός ότι οι τιμές είναι επίσης αρκετά χαμηλές.

Η αγορά ενεργείας βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών και είναι εντελώς αυτάρκης. Η Βουλγαρία παράγει όλο της το ρεύμα και δεν εισάγει ούτε μισό TW ηλεκτρικού από άλλη χώρα.

Προφανώς οι ιδανικές, αυτές συνθήκες δεν επαρκούν για να λειτουργήσει επαρκώς ο ανταγωνισμός στην αγορά ενεργείας. Έτσι, μετά τις πρόσφατες αυξήσεις στην τιμή του ηλεκτρικού, ο κόσμος βγήκε μαζικά στο δρόμο για να διαδηλώσει, αψηφώντας το κρύο.

Το βασικό αίτημα είναι να κρατικοποιηθεί και πάλι η αγορά ρεύματος. Σας φαίνεται οπισθοδρομικό; Παράλογο; Θα σας πω τι είναι παράλογο: να καλείται να πληρώσει μηνιαίο λογαριασμό ρεύματος ύψους 89 Ευρώ ένας συνταξιούχος που παίρνει 79 Ευρώ το μήνα.

Από σχετικό άρθρο του tvxs:

«Γινόμαστε μάρτυρες του πώς το ψυγείο ακύρωσε την τηλεόραση», σχολίασε την Τρίτη ο πολιτικός επιστήμονας και αναλυτής, Αρμάν Μπαμίκιαν, αναφερόμενος στο γεγονός ότι η τηλεόραση βομβαρδίζει καθημερινά τους πολίτες με τα μακροοικονομικά επιτεύγματα της κυβέρνησης, την ίδια ώρα που το βιοτικό επίπεδο είναι χαμηλό και το ψυγείο άδειο.

Η πείνα δεν ξεγελιέται, κύριοι. Προφανώς, λοιπόν, το κομβικό σημείο που πρέπει να φθάσει το βοήθημα καλλωπισμού της κώμης μας (κοινώς ο κόμπος για το χτένι) ώστε να αντιδράσουμε εντοπίζεται στα απολύτως βασικά: ρεύμα, νερό, φαγητό.

Το παράδειγμα της Βουλγαρίας αποδεικνύει ότι δεν είναι μόνο η πολιτική λιτότητας αυτή η οποία δε λειτουργεί. Προφανώς είναι και η ανεξέλεγκτη ιδιωτικοποίηση των πάντων. Και ειδικά σε ό,τι αφορά υπηρεσίες πρώτης ανάγκης, όπως είναι η ύδρευση και η ηλεκτροδότηση.

Μέσα στην ομίχλη αυτοϊκανοποίησης του νεοφιλελευθερισμού η οποία απειλεί να καλύψει κάθε ίχνος κοινής λογικής που έχει απομείνει, έχει «λησμονηθεί» κάτι βασικό. Νερό και ηλεκτρικό ρεύμα ΔΕΝ είναι εμπορεύσιμα αγαθά, η πώληση των οποίων μπορεί να καθορίζεται με βάση το κέρδος.

Εκτός, βέβαια, αν αποφασίσουμε ότι ελέω οικονομικής ανάπτυξης θα πρέπει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού να καταφύγει στις λάμπες λαδιού (αν μπορεί να το αγοράσει) και στα πηγάδια (αν του επιτρέπεται να σκάψει).

Και γιατί όχι άλλωστε; Το πείραμα του πετρελαίου θέρμανσης στην Ελλάδα στέφθηκε με πλήρη επιτυχία, σύμφωνα με τον κ. Στουρνάρα.

Παρομοίως, η μακροοικονομική εικόνα της γειτονικής χώρας στο χαρτί είναι εξαιρετική. Η καθημερινή πραγματικότητα, όμως, είναι  εντελώς διαφορετική. Στην Ελλάδα, παρόλο που διαγράφεται παρόμοια πορεία, κανείς δε θα παραδεχθεί τι κρύβεται πίσω από τις υποσχέσεις περί «ανάπτυξης», γιατί πολύ απλά η εξαθλίωση του κόσμου δε φαίνεται στα στατιστικά στοιχεία που ενδιαφέρουν την τρόικα.

Το αποκορύφωμα; Σήμερα το πρωί παραιτήθηκε η κυβέρνηση της Βουλγαρίας (αφού χθες είχε αναγκαστεί σε παραίτηση ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών). Όχι μόνο αυτό, αλλά ο πρωθυπουργός έκανε την εξής δήλωση:  «Δε θα συμμετάσχω σε μια κυβέρνηση επί της θητείας της οποίας οι πολίτες υφίστανται ξυλοδαρμό από την αστυνομία».

Ασφαλώς η δήλωση αυτή έγινε για λόγους εντυπώσεων. Έγινε όμως. Σας προκαλώ να την αντιπαραβάλλετε με οποιαδήποτε δήλωση Έλληνα υπουργού ή πρωθυπουργού στη διάρκεια των τριών ετών της κρίσης και των οργίων αστυνομικής βίας η οποία εντείνεται συνεχώς.

Και ο Βούλγαρος υπουργός υποχρεώθηκε σε παραίτηση μετά τις διαδηλώσεις. Και όταν αυτό δεν έφθασε, τελικά παραιτήθηκε και η κυβέρνηση. Σας προκαλώ επίσης να θυμηθείτε πόσοι υπουργοί υποχρεώθηκαν σε παραίτηση στην Ελλάδα επειδή επέβαλλαν παράλογα και αντιλαϊκά μέτρα.

Φαίνεται ότι στη Βουλγαρία, όπου οι πολίτες αποκαλούν τους πολιτικούς «Μαφία», υπάρχει ακόμα μια στάλα αξιοπρέπειας μεταξύ των «μαφιόζων».

Μουσικό Διάλειμμα #30

Στη Βουλγαρία πέφτουν κυβερνήσεις. Στην Ελλάδα… σκασμός.

Οι «Αυτοί» και οι «Άλλοι»

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν ανάμεσά μας άνθρωποι οι οποίοι για διάφορους λόγους ψήφισαν τα δύο -μεγάλα δε θα τα πω πια- παραδοσιακά κόμματα. Άλλοι από βόλεμα, άλλοι από φόβο, άλλοι από συνήθεια. Όχι συνήθεια, εξάρτηση καλύτερα. Η συνήθεια δεν υποννοεί απαραίτητα κάτι καταστροφικό.

Αυτοί οι πρώτοι, οι βολεμένοι, είναι δεδομένο ότι δε νοιάζονται για κανέναν. Οι άλλοι, οι υπόλοιποι, είτε έτρεφαν παράλογες ελπίδες, είτε πίστεψαν ξανά στο «μη χείρον βέλτιστο».

Υπήρξαν και εκείνοι που ψήφισαν τη ΔΗΜΑΡ με την ελπίδα ότι θα μετρίαζε λίγο τη λαίλαπα των μέτρων που θα συνέχιζε να επιβάλλει το δίδυμο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Για μένα αυτή η ελπίδα ήταν εξίσου παράλογη με εκείνη όσων πίστευαν στην ως εκ θαύματος μετάνοια του δικομματικού κατεστημένου.

Τουλάχιστον, όμως, το προσωπείο/μαριονέττα/αριστερό τοτέμ της συγκυβέρνησης θα μπορούσε απλά να συνεχίσει να παίζει το ρόλο του ως «καλού μπάτσου» χαϊδεύοντας στοργικά τον κρατούμενο που οι άλλοι δύο σαπίζουν στο ξύλο καθημερινά.

Αλλά όχι, ο κ. Ψαριανός της ΔΗΜΑΡ δε μπορεί να συγκρατήσει το αριστερό του αγωνιστικό πνεύμα που τάσσεται πάντα κατά της διαφθοράς, του μεγάλου κεφαλαίου και των βολεμένων. Πρέπει να στηλιτεύσει όσους υποκριτές θα τολμήσουν να υποδεχθούν εχθρικά την κα. Μέρκελ που μας έρχεται από τη φίλη και σύμμαχο Γερμανία για να μας δείξει πόσο πολύ μας νοιάζεται.

Το καλύτερο όπλο στα χέρια ενός πολιτικάντη είναι η σοφιστεία, κ. Ψαριανέ. Το γνωρίζετε, προφανώς. Παίρνετε ένα ψήγμα αλήθειας και το πλάθετε κατά βούληση, ώστε να καταλήξει σε κάτι το οποίο ακούγεται ορθό, αλλά στην πραγματικότητα είναι τόσο λάθος όσο δεν γίνεται άλλο.

Πράγματι, λοιπόν, οι «λίστες» που παραθέτετε είναι υπαρκτές και αποτελούν τον πυρήνα της νεοελληνικής παθογένειας:

ΛΙΣΤΕΣ εκατοντάδων επίορκων συνδικαλιστικών παραγόντων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων καταθετών του εξωτερικού
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων φοροφυγάδων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων φοροκλεπτών
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων άφαντων συνταξιούχων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων μαϊμού τυφλών και αναπήρων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων καταπατητών & ιδιοκτητών αυθαιρέτων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων απόρων βιομηχάνων, βιοτεχνών κι εμπόρων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων απόρων ιατρών, δικηγόρων, συμβολαιογράφων κ.ά.
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων δανειοληπτών που τό παιξαν νεόπλουτοι
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων βολεμένων χωρίς αντικείμενο εργασίας
ΛΙΣΤΕΣ εκατοντάδων επίορκων κρατικών λειτουργών και υπαλλήλων όλων των βαθμίδων εξουσίας (νομοθετικής, εκτελεστικής, αυτοδιοικητικής, διοικητικής, δικαστικής κλπ κλπ)

Κάποιοι από αυτούς πιθανότατα θα είναι εκεί για να διαμαρτυρηθούν κατά της Φράου. Θα είναι η μειοψηφία, όμως. Και ξέρετε γιατί; Γιατί, όπως συνεχίζετε «αυτοί λήστεψαν και ληστεύουν». ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ κ. Ψαριανέ. Και ξέρετε γιατί ο χρόνος συνεχίζει να είναι ενεστώτας και όχι αόριστος;

Επειδή πολύ απλά όλοι αυτοί είναι οι ψηφοφόροι-πελάτες της κυβέρνησης που στηρίζετε. Επειδή η κυβέρνησή ΣΑΣ και όλες οι προηγούμενες δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να εξυγιάνουν αυτή την κατάσταση. Επειδή η ευθύνη είναι δική ΣΑΣ και όχι δική τους.

Σεις είστε ο αστυνομικός που κάθεται και πίνει αραχτός το φραπέ του σχολιάζοντας τους κακούς ανθρώπους που κλέβουν τα σπίτια του κοσμάκη, αντί να πράξει το καθήκον του. Και όποιο θύμα έρχεται να διαμαρτυρηθεί τον καταγράφετε σε μια από τις λίστες σας και τον διαγράφετε έτσι, δια παντός. Αν, δε, το θύμα τολμήσει δειλά να υψώσει τη φωνή του θα το συλλάβετε ως ταραξία, αναρχικό, μπαχαλάκη.

Όλη αυτή η συζήτηση για τις «λίστες» είναι πολύ αστεία. Τη στιγμή ακριβώς που έχουμε γίνει για άλλη μια φορά διεθνώς ρεζίλι καθώς «ψάχνουμε» να βρούμε που πήγε το… φλασάκι με τη λίστα των φοροφυγάδων, ενώ ο τότε Υπουργός Οικονομικών και νυν Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δηλώνει ουσιαστικά άγνοια για το θέμα.

Φυσικά δηλώνει άγνοια ο Βενιζέλος. Αν για κάποιο λόγο δεν είναι το δικό του όνομα στη λίστα, σίγουρα θα είναι εκείνα φίλων, γνωστών, συναδέλφων και συναγωνιστών του.

Ναι, είναι λανθασμένη η διαμαρτυρία. Ξέρετε γιατί; Επειδή στρέφεται κατά μιας κυρίας η οποία έχει προφανώς τη μοίρα της χώρας στα χέρια της, αλλά μόνο επειδή το επιτρέπετε εσείς. Επειδή αφορά σε άλλη μια 24ωρη εθιμοτυπική απεργία που γίνεται για να ξεδώσει λίγο ο κόσμος, βρε αδερφέ. Επειδή ό,τι και να κάνουμε την Τρίτη δεν υπάρχει περίπτωση να αγγίξει την κα. Μέρκελ.

Δεν την ενδιαφέρει, δεν την επηρεάζει, δεν είμαστε οι ψηφοφόροι της, είμαστε απλά το μελλοντικό εργατικό δυναμικό της χώρας της, το οποίο σύντομα θα πληρώνει με μισθούς Κίνας για να κατασκευάζει αυτοκίνητα Mercedes και ανταλλακτικά Siemens. Όταν θα έρθει η «ανάπτυξη».

Η επίσκεψη αυτή, λοιπόν, είναι μια χρυσή ευκαιρία για τη χώρα μας.

Ευκαιρία να καεί τίποτα από τους γνωστούς μας αγνώστους, να νιώσουν και λίγες τύψεις όσοι κατέβηκαν να διαμαρτυρηθούν, ασχέτως αν έχουν όλα τα δίκια του κόσμου. Αν καεί άλλο ένα δέντρο του Εθνικού Κήπου από τους ψευτοεπαναστάτες και χουλιγκάνους  που ορθώς κατονομάζετε κ. Ψαριανέ, όλη η αδικία που ποτίζετε την κοινωνία τόσα χρόνια, εσείς και οι όμοιοί σας, αυτομάτως εξατμίζεται στις φλόγες.

Έτσι δεν είναι;

Γιατί, λοιπόν, να μη ρίξετε και εσείς λάδι στη φωτιά; Όσο χειρότερα και πιο καταστροφικά (αλλά και πιο ανούσια) είναι τα επεισόδια που θα σημειωθούν, τόσο το καλύτερο για εσάς. Γιατί εσείς είστε οι «Αυτοί» που κατηγορείτε. Δεν συμπεριλαμβάνετε εαυτόν στη λίστα, φυσικά. Βρίσκεστε στο ρετιρέ, στην κορυφή, καθώς για να συντηρείται όλο αυτό το σύστημα πρέπει αναγκαστικά να βρωμά από το κεφάλι.

Φυσικά δεν συντηρήσατε εσείς προσωπικά όλη αυτή τη σαπίλα των 40 ετών. Εξάλλου τώρα μόλις καταφέρατε να γίνετε επίσημο μέλος του κλαμπ. Συγχαρητήρια. Αλλά μη μας κοροϊδεύετε άλλο, σας παρακαλώ. Είναι ντροπή δική σας, όχι δική μας. Δεν είστε ούτε άνεργος, ούτε χαμηλόμισθος, ούτε χαμηλοσυνταξιούχος, όπως αφήνετε να εννοηθεί με αυτό το πρώτο πληθυντικό που τόσο αγαπούν οι πολιτικοί.

Δεν «προσπαθείτε με νύχια και δόντια να κρατηθείτε όρθιος». Προσπαθείτε να κρατηθείτε στην καρέκλα σας όσο το δυνατόν περισσότερο, όπως όλοι οι συνάδελφοί σας.

Ε κι αν τη χάσετε, τι έγινε; Έχετε πάντα το δερμάτινο κάθισμα του cabrio.

Μουσικό Διάλειμμα #25