Γυφτάκι

ΓυφτάκιΓυφτάκι. Κι όχι απλά γυφτάκι, αλλά γυφτάκι από την Αλβανία. Στην Ελλάδα των Καγιέν και του Χρηματιστηρίου. Στην Ελλάδα στο μεταίχμιο του Ευρώ. Να καθαρίζεις τζάμια στα φανάρια.

Για καλή σου τύχη, το καλό και τίμιο ελληνικό κράτος φρόντισε να σε μαζέψει και να σε βάλει σε ένα ίδρυμα όπου καλοί και τίμιοι άνθρωποι θα σε φροντίσουν, θα σε ταΐσουν, δε θα σε αφήσουν να τουρτουρίζεις από το κρύο ή να λιώνεις στους 40 βαθμούς δίπλα στην άσφαλτο και την καυτή λαμαρίνα της ασημί Mercedes.

Ούτε να σε βρίζουν, ούτε να σε κοιτούν στραβά μην και ακουμπήσεις το φρεσκολουσμένο τζάμι, ούτε με λύπηση σαν αδέσποτο κουτάβι, ούτε με απέχθεια σαν κατσαρίδα.

Βέβαια, το καλό και τίμιο ελληνικό κράτος δε σε μάζεψε από το δρόμο για την ψυχή της μάνας του, όχι επειδή δεν έχει, αλλά επειδή αν είχε θα την είχε πουλήσει ήδη όσο-όσο για να πάει διακοπές στο Γκστάαντ. Kι ας μην μπορεί να το προφέρει καν.

Όχι καλό μου, σε μάζεψε επειδή ετοιμαζόταν για μεγάλα και σπουδαία πράγματα: Ευρώ, Ολυμπιάδες… εκσυγχρονισμό. Τα γυφτάκια στους δρόμους θα του χαλούσαν το ίματζ. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτή την περίπτωση ο κρατικός μηχανισμός έδρασε με εξαιρετική και ασυνήθιστη προνοητικότητα. Ως το 2002 είχες εξαφανιστεί εσύ και άλλα 600 παιδάκια από τα φανάρια.

Δύο ολόκληρα χρόνια πριν το μεγάλο 2004. Σπουδαίες στιγμές. Παραδόξως, λίγο πριν τη φιέστα, θυμήθηκαν κάποιοι ενοχλητικοί να ρωτήσουν τι έγιναν αυτά τα παιδάκια. Ευτυχώς, κάτι τα πυροτεχνήματα, κάτι οι επιδόσεις, κάτι η λυπητερή από το στέγαστρο Καλατράβα, κανένας δεν άκουσε την ερώτηση.

Παρόλα αυτά, κάποιοι συνέχισαν να ενοχλούν και μόλις 3 χρόνια αργότερα, τα στοιχεία πήγαν στις δημόσιες αρχές για περαιτέρω έρευνα. Ξέρεις, αυτό που βάζουν τους φακέλους, στικάκια, CD, ό,τι είναι τελοσπάντων αυτό που θέλουν να θάψουν στο συρτάρι και το ξεχνούν μέχρι κάποιος να τους ρωτήσει «τι έγινε με αυτό;»

Και μετά έρχονται κάτι ξένοι, ακόμα πιο ενοχλητικοί, να ρωτήσουν στον ΟΗΕ το 2012 την ώρα που καίγεται ο τόπος από τα Μνημόνια, τι έγινες εσύ και τα άλλα 501 γυφτάκια. Και επειγόντως μάλιστα!

Ωραίος αριθμός το 501, αλήθεια, πολύ μάρκετινγκ μου κάνει. Και φοριέται και για ταινία κάνει. Μη με ρωτήσεις για το δεύτερο, φταίει η ζέστη. Βέβαια έτσι περισσεύεις εσύ, ανώνυμο γυφτάκι. Τέλοσπάντων.

Τόσο βιάστηκαν να απαντήσουν οι πολυάσχολοι κύριοι που σώζουν τη χώρα, ώστε ένα χρόνο (και κάτι) αργότερα θυμήθηκε κάποια κυρία της ΔΗΜΑΡ να ρωτήσει στη Βουλή τι κάνουν εδώ κι ένα χρόνο, (πέρα από το να προσπαθούν να μας στείλουν όλους στα φανάρια).

Το θυμήθηκε τώρα η κα. ΔΗΜΑΡ γιατί δε σώζει τη χώρα πια, απλά κρατάει τους άλλους που τη σώζουν και έχει πιο πολύ χρόνο να ασχολείται με αριστερές ευαισθησίες καλοκαιριάτικα. Όχι πως σε νοιάζει δηλαδή.

Το θέμα είναι ότι στο καλό και τίμιο ελληνικό κράτος είπαν ότι έπρεπε να εξαφανιστούν τα παιδάκια από τα φανάρια και ούτως έπραξε. Δεν του είπαν ότι κάποιος θα τα αναζητούσε λίγα χρόνια αργότερα. Και γιατί; Τα γυφτάκια από την Αλβανία; Τι να τα κάνει;

Αυτοί οι ξένοι και οι ευαισθησίες τους με τα λεφτά των άλλων…

…μα είναι εποχές για τέτοια πράγματα;

Δεν ξέρω τι να ελπίσω, ειλικρινά. Να μην κατέληξες σε κάποιον κάδο χωρίς μάτια, νεφρά και συκώτι; Σε κάποιο κύκλωμα που εξυπηρετεί «κυρίους» με ιδιαίτερα γούστα; Πίσω στους γονείς σου ή όποιους σε εκμεταλλεύονταν πριν σε μαζέψει η ολυμπιακή σκούπα;

Τι πάω και σκαλίζω καλοκαιριάτικα; Με 40 βαθμούς το μεσημέρι, μέσα στην καρδιά της κρίσης και με την ανατολική Μεσόγειο έτοιμη να πάρει φωτιά, κάθομαι και ασχολούμαι με γυφτάκια.

Ε να, είναι που δεν μου αρέσει πια η χώρα που ζω. Είναι που αναρωτιέμαι, ώρες-ώρες, τι σημαίνει πραγματικά «γύφτος».

Μουσικό Διάλειμμα #38

…είναι που καμιά φορά θέλω να μην ακούω, να μη βλέπω και να εξαφανιστώ κι εγώ. Αλλά, για κακή σας (μου) τύχη, δε θα το κάνω.

Advertisements

Γαμώ τις καταδίκες σας

Φτάνουν οι καταδίκες αφ' υψηλού.Βαρέθηκα να ακούω και να διαβάζω τους πάντες να καταδικάζουν (ή να καταδικάζονται επειδή δεν καταδικάζουν) τη βία «απ’ όπου κι αν προέρχεται». Ειλικρινά βαρέθηκα.

Και σίγουρα δεν είμαι ο μόνος.

Καταδικάζει τη βία η κυβέρνηση την ίδια στιγμή που συνεχίζει την εφαρμογή του πιο βίαιου προγράμματος φτωχοποίησης που εφαρμόστηκε ποτέ σε χώρα της Ευρώπης.

Την καταδικάζει κάθε υπουργός Δημόσιας Τάξης ή (ας γελάσω) Προστασίας του Πολίτη την ίδια στιγμή που την περιθάλπτει με κάθε τρόπο στους κόλπους της Αστυνομίας και την εξαπολύει αδιακρίτως εναντίον πολιτών κάθε ηλικίας, ανέργων, μαθητών, δημοσιογράφων και οποιουδήποτε τολμά να διαμαρτυρηθεί.

Την καταδικάζει κάθε υπουργός Οικονομικών, ενώ ταυτόχρονα έχει καταντήσει τους πολίτες της χώρας έρμαιο του κρύου και της αιθαλομίχλης επειδή «δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια» για την κατάργηση ενός αναποτελεσματικού και πανάθλιου μέτρου.

Την καταδικάζει ο ίδιος ενώ απομυζεί αμείλικτα μισθωτούς, συνταξιούχους, μικρομεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες, χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα ουσιαστικό για την πάταξη της φοροδιαφυγής.

Την καταδικάζει ενώ, άκουσον άκουσον, έχει αναγάγει τα παιδιά σε φορολογικό τεκμήριο, σε κάτι περιττό, είδος πολυτελείας, όχι κάτι απαραίτητο και πολύτιμο σε μια χώρα με υπογεννητικότητα! Λες και το παιδί είναι αυτοκίνητο και μπορείς να το πουλήσεις ή να το αποσύρεις!

Την καταδικάζει το ΠΑΣΟΚ ενώ είναι αυτό που έβαλε τη χώρα στο στόμα του λύκου. Ενώ με το «έτσι θέλω» υφαρπάζει μέρος από τα χρήματα που μόλις δανειστήκαμε εγώ, εσείς και τα παιδιά των παιδιών μας για να χρηματοδοτηθεί σαν να ήταν πρώτο κόμμα!

Την καταδικάζει η ΔΗΜΑΡ ενώ ουσιαστικά εξαπάτησε τους ψηφοφόρους της με το χειρότερο τρόπο, πουλώντας δήθεν επαναδιαπραγμάτευση και διατυμπανίζοντας «κόκκινες γραμμές» και πράσινα άλογα.

Την καταδικάζει η ΝΔ, έχοντας υιοθετήσει στοργικά ένα ικανό μέρος της ακροδεξιάς του ΛΑΟΣ, συμπεριλαμβανομένων τραμπούκων με περγαμηνές βίας, όπως ο Βορίδης.

(Δεν) την καταδικάζει ο ΣΥΡΙΖΑ λες και ενδιαφέρει κανέναν αυτό, πέραν όσων ακόμα «ενημερώνονται» από τα τηλεοπτικά παράθυρα.

Την καταδικάζουν τα κανάλια, ενώ στην ουσία την προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν για χάρη της θεαματικότητας. Κάθε είδος βίας εκτός από την κρατική, βέβαια.

Την καταδικάζει ακόμα και η Χρυσή Αυγή, το «κόμμα» των κατεξοχήν ρατσιστών, τραμπούκων και υπόδικών ή φυγόδικων εγκληματιών. Βουλευτές του οποίου παραδέχτηκαν ανοιχτά ότι τους ενδιαφέρει μόνο η ασυλία για να μπορούν να ασκήσουν ελεύθερα το αγαπημένο τους χόμπι (της μη-βίας).

Είμαι κατά της βίας. Πιστεύω στο διάλογο και στη δυνατότητα των ανθρώπων, ως έλλογων όντων, να λύνουν τις διαφορές τους δίκαια και ειρηνικά. Αλλά για να επιτευχθεί η ειρηνική λύση πρέπει να είναι διατεθειμένοι να συμμετέχουν όλοι στο διάλογο.

Δεν μπορείς να κάνεις διάλογο όταν ο άλλος σε κρατάει από το λαιμό και σε σφίγγει, δήθεν γιατί αν σε αφήσει θα πέσεις στο κενό. Και όταν πας να τον κλωτσήσεις για να σωθείς, να σε κατηγορεί ότι ασκείς βία.

Εσείς ασκείτε βία, του χειρότερου είδους. Η καθεστωτική βία είναι συνεχής, νομιμοφανής και αδυσώπητη. Δε τη βιώνουν με τον ίδιο τρόπο, όμως, οι κουκουλοφόροι και οι μπαχαλάκηδες. Και αυτό γιατί είτε είναι παρακρατικοί, είτε αναρχικοί, είτε εγκάθετοι του ΣΥΡΙΖΑ, είτε  απλά ανεγκέφαλοι, ο,τι κι αν είναι όλοι αυτοί έχουν μάθει να λειτουργούν σε συνθήκες βίας.

Ο απλός άνθρωπος που έχει μια οικογένεια και είναι άνεργος, ο συνταξιούχος που δούλευε (και πλήρωνε) μια ζωή και δεν έχει φάρμακα, ο νέος που σπούδασε και δεν έχει κανένα μέλλον στην Ελλάδα, όλοι αυτοί, όλοι εμείς, δεν γνωρίζουμε πως να αντιμετωπίσουμε αυτή τη μέγγενη.

Αλλά όταν τα πράγματα φθάσουν στο απροχώρητο (και δεν απέχουν πολύ από αυτό) θα αναλάβει το ένστικτο της επιβίωσης. Η κατάφωρη αδικία που νιώθουμε να συσσωρεύεται, ειδικά τα τελευταία τρία χρόνια, δεν ήταν αρκετή ως τώρα για να ξεχειλίσει αυτό το ποτήρι.

Ως τώρα.

Πόση βία πρέπει ακόμα να υποστεί ο κόσμος μέχρι να ανταποδώσει με όποιον τρόπο μπορεί; Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να παίξουμε αυτό το στοίχημα; Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να την πληρώσουν αθώοι άνθρωποι;

Δεν έχω απαντήσεις για όλα αυτά τα ερωτήματα. Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι βαρέθηκα όλο αυτό το θέατρο του καθωσπρεπισμού και της δήθεν ευαισθησίας. Απ΄όπου κι αν προέρχεται. Αν είχατε όντως ευαισθησίες, ω «αξιότιμοι» πολιτικοί μας άνδρες και γυναίκες, δε θα είχαν φθάσει τα πράγματα σε αυτό το σημείο.

Είστε, όλοι σας, υποκριτές και υπεύθυνοι στο ακέραιο για ό,τι κι αν επακολουθήσει.

Κι αν δεν σας αρέσει, καταδικάστε το κι αυτό.

Μουσικό Διάλειμμα #28

Οι Pearl Jam διασκευάζουν ένα από τα σημαντικότερα αντιπολεμικά τραγούδια όλων των εποχών, γραμμένο από τον μεγάλο Bob Dylan. Επίκαιρο γιατί έχουμε πόλεμο, αν δεν το έχετε καταλάβει. Θα σταθώ, όμως,  ειδικά σε μια στροφή χωρίς άλλο σχόλιο:

You’ve thrown the worst fear
That can ever be hurled
Fear to bring children
Into the world
For threatening my baby
Unborn and unnamed
You ain’t worth the blood
That runs in your veins.

Σπέρνετε το χειρότερο φόβο
Που μπορεί ποτέ να υπάρξει
Φόβάμαι να φέρω παιδιά
Στον κόσμο αυτό
Επειδή απειλείτε το μωρό μου
Αγέννητο και ανώνυμο
Δεν αξίζετε oύτε το αίμα
Που στις φλέβες σας κυλά

Οι «Αυτοί» και οι «Άλλοι»

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν ανάμεσά μας άνθρωποι οι οποίοι για διάφορους λόγους ψήφισαν τα δύο -μεγάλα δε θα τα πω πια- παραδοσιακά κόμματα. Άλλοι από βόλεμα, άλλοι από φόβο, άλλοι από συνήθεια. Όχι συνήθεια, εξάρτηση καλύτερα. Η συνήθεια δεν υποννοεί απαραίτητα κάτι καταστροφικό.

Αυτοί οι πρώτοι, οι βολεμένοι, είναι δεδομένο ότι δε νοιάζονται για κανέναν. Οι άλλοι, οι υπόλοιποι, είτε έτρεφαν παράλογες ελπίδες, είτε πίστεψαν ξανά στο «μη χείρον βέλτιστο».

Υπήρξαν και εκείνοι που ψήφισαν τη ΔΗΜΑΡ με την ελπίδα ότι θα μετρίαζε λίγο τη λαίλαπα των μέτρων που θα συνέχιζε να επιβάλλει το δίδυμο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Για μένα αυτή η ελπίδα ήταν εξίσου παράλογη με εκείνη όσων πίστευαν στην ως εκ θαύματος μετάνοια του δικομματικού κατεστημένου.

Τουλάχιστον, όμως, το προσωπείο/μαριονέττα/αριστερό τοτέμ της συγκυβέρνησης θα μπορούσε απλά να συνεχίσει να παίζει το ρόλο του ως «καλού μπάτσου» χαϊδεύοντας στοργικά τον κρατούμενο που οι άλλοι δύο σαπίζουν στο ξύλο καθημερινά.

Αλλά όχι, ο κ. Ψαριανός της ΔΗΜΑΡ δε μπορεί να συγκρατήσει το αριστερό του αγωνιστικό πνεύμα που τάσσεται πάντα κατά της διαφθοράς, του μεγάλου κεφαλαίου και των βολεμένων. Πρέπει να στηλιτεύσει όσους υποκριτές θα τολμήσουν να υποδεχθούν εχθρικά την κα. Μέρκελ που μας έρχεται από τη φίλη και σύμμαχο Γερμανία για να μας δείξει πόσο πολύ μας νοιάζεται.

Το καλύτερο όπλο στα χέρια ενός πολιτικάντη είναι η σοφιστεία, κ. Ψαριανέ. Το γνωρίζετε, προφανώς. Παίρνετε ένα ψήγμα αλήθειας και το πλάθετε κατά βούληση, ώστε να καταλήξει σε κάτι το οποίο ακούγεται ορθό, αλλά στην πραγματικότητα είναι τόσο λάθος όσο δεν γίνεται άλλο.

Πράγματι, λοιπόν, οι «λίστες» που παραθέτετε είναι υπαρκτές και αποτελούν τον πυρήνα της νεοελληνικής παθογένειας:

ΛΙΣΤΕΣ εκατοντάδων επίορκων συνδικαλιστικών παραγόντων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων καταθετών του εξωτερικού
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων φοροφυγάδων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων φοροκλεπτών
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων άφαντων συνταξιούχων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων μαϊμού τυφλών και αναπήρων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων καταπατητών & ιδιοκτητών αυθαιρέτων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων απόρων βιομηχάνων, βιοτεχνών κι εμπόρων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων απόρων ιατρών, δικηγόρων, συμβολαιογράφων κ.ά.
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων δανειοληπτών που τό παιξαν νεόπλουτοι
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων βολεμένων χωρίς αντικείμενο εργασίας
ΛΙΣΤΕΣ εκατοντάδων επίορκων κρατικών λειτουργών και υπαλλήλων όλων των βαθμίδων εξουσίας (νομοθετικής, εκτελεστικής, αυτοδιοικητικής, διοικητικής, δικαστικής κλπ κλπ)

Κάποιοι από αυτούς πιθανότατα θα είναι εκεί για να διαμαρτυρηθούν κατά της Φράου. Θα είναι η μειοψηφία, όμως. Και ξέρετε γιατί; Γιατί, όπως συνεχίζετε «αυτοί λήστεψαν και ληστεύουν». ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ κ. Ψαριανέ. Και ξέρετε γιατί ο χρόνος συνεχίζει να είναι ενεστώτας και όχι αόριστος;

Επειδή πολύ απλά όλοι αυτοί είναι οι ψηφοφόροι-πελάτες της κυβέρνησης που στηρίζετε. Επειδή η κυβέρνησή ΣΑΣ και όλες οι προηγούμενες δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να εξυγιάνουν αυτή την κατάσταση. Επειδή η ευθύνη είναι δική ΣΑΣ και όχι δική τους.

Σεις είστε ο αστυνομικός που κάθεται και πίνει αραχτός το φραπέ του σχολιάζοντας τους κακούς ανθρώπους που κλέβουν τα σπίτια του κοσμάκη, αντί να πράξει το καθήκον του. Και όποιο θύμα έρχεται να διαμαρτυρηθεί τον καταγράφετε σε μια από τις λίστες σας και τον διαγράφετε έτσι, δια παντός. Αν, δε, το θύμα τολμήσει δειλά να υψώσει τη φωνή του θα το συλλάβετε ως ταραξία, αναρχικό, μπαχαλάκη.

Όλη αυτή η συζήτηση για τις «λίστες» είναι πολύ αστεία. Τη στιγμή ακριβώς που έχουμε γίνει για άλλη μια φορά διεθνώς ρεζίλι καθώς «ψάχνουμε» να βρούμε που πήγε το… φλασάκι με τη λίστα των φοροφυγάδων, ενώ ο τότε Υπουργός Οικονομικών και νυν Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δηλώνει ουσιαστικά άγνοια για το θέμα.

Φυσικά δηλώνει άγνοια ο Βενιζέλος. Αν για κάποιο λόγο δεν είναι το δικό του όνομα στη λίστα, σίγουρα θα είναι εκείνα φίλων, γνωστών, συναδέλφων και συναγωνιστών του.

Ναι, είναι λανθασμένη η διαμαρτυρία. Ξέρετε γιατί; Επειδή στρέφεται κατά μιας κυρίας η οποία έχει προφανώς τη μοίρα της χώρας στα χέρια της, αλλά μόνο επειδή το επιτρέπετε εσείς. Επειδή αφορά σε άλλη μια 24ωρη εθιμοτυπική απεργία που γίνεται για να ξεδώσει λίγο ο κόσμος, βρε αδερφέ. Επειδή ό,τι και να κάνουμε την Τρίτη δεν υπάρχει περίπτωση να αγγίξει την κα. Μέρκελ.

Δεν την ενδιαφέρει, δεν την επηρεάζει, δεν είμαστε οι ψηφοφόροι της, είμαστε απλά το μελλοντικό εργατικό δυναμικό της χώρας της, το οποίο σύντομα θα πληρώνει με μισθούς Κίνας για να κατασκευάζει αυτοκίνητα Mercedes και ανταλλακτικά Siemens. Όταν θα έρθει η «ανάπτυξη».

Η επίσκεψη αυτή, λοιπόν, είναι μια χρυσή ευκαιρία για τη χώρα μας.

Ευκαιρία να καεί τίποτα από τους γνωστούς μας αγνώστους, να νιώσουν και λίγες τύψεις όσοι κατέβηκαν να διαμαρτυρηθούν, ασχέτως αν έχουν όλα τα δίκια του κόσμου. Αν καεί άλλο ένα δέντρο του Εθνικού Κήπου από τους ψευτοεπαναστάτες και χουλιγκάνους  που ορθώς κατονομάζετε κ. Ψαριανέ, όλη η αδικία που ποτίζετε την κοινωνία τόσα χρόνια, εσείς και οι όμοιοί σας, αυτομάτως εξατμίζεται στις φλόγες.

Έτσι δεν είναι;

Γιατί, λοιπόν, να μη ρίξετε και εσείς λάδι στη φωτιά; Όσο χειρότερα και πιο καταστροφικά (αλλά και πιο ανούσια) είναι τα επεισόδια που θα σημειωθούν, τόσο το καλύτερο για εσάς. Γιατί εσείς είστε οι «Αυτοί» που κατηγορείτε. Δεν συμπεριλαμβάνετε εαυτόν στη λίστα, φυσικά. Βρίσκεστε στο ρετιρέ, στην κορυφή, καθώς για να συντηρείται όλο αυτό το σύστημα πρέπει αναγκαστικά να βρωμά από το κεφάλι.

Φυσικά δεν συντηρήσατε εσείς προσωπικά όλη αυτή τη σαπίλα των 40 ετών. Εξάλλου τώρα μόλις καταφέρατε να γίνετε επίσημο μέλος του κλαμπ. Συγχαρητήρια. Αλλά μη μας κοροϊδεύετε άλλο, σας παρακαλώ. Είναι ντροπή δική σας, όχι δική μας. Δεν είστε ούτε άνεργος, ούτε χαμηλόμισθος, ούτε χαμηλοσυνταξιούχος, όπως αφήνετε να εννοηθεί με αυτό το πρώτο πληθυντικό που τόσο αγαπούν οι πολιτικοί.

Δεν «προσπαθείτε με νύχια και δόντια να κρατηθείτε όρθιος». Προσπαθείτε να κρατηθείτε στην καρέκλα σας όσο το δυνατόν περισσότερο, όπως όλοι οι συνάδελφοί σας.

Ε κι αν τη χάσετε, τι έγινε; Έχετε πάντα το δερμάτινο κάθισμα του cabrio.

Μουσικό Διάλειμμα #25

Η ιδεολογία του fast food

Μία πίτα-γύρο χοιρινό απ’ όλα. Αυτή είναι η κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία στην Ελλάδα. Έχουμε μάθει στην ευκολία. Πάμε στην κάλπη, μας τυλίγουν την πιτούλα μας στη λαδόκολλα, τσακ-μπαμ τέλος. Αλλά την επομένη των εκλογών που μας πιάνει το στομαχάκι μας (τα τελευταία χρόνια δεν καταπίνεται με τίποτα αυτό το φαϊ) διαμαρτυρόμαστε. Ως συνήθως.

Αν έβγαινε αυτό που ψηφίσαμε χαιρόμασταν για λίγο καιρό, σαν να είχε κερδίσει η ομάδα μας ένα πράγμα, μέχρι που οι προεκλογικές δεσμεύσεις άρχιζαν να καταρρέουν μία-μία. Τότε απλά κατηγορούσαμε το κόμμα που ψηφίσαμε επειδή μας κορόιδεψε. Έστω κι αν αυτό συνέβαινε για πολλοστή φορά

Αν δεν έβγαινε το μεγάλο κόμμα που ψηφίσαμε είχαμε όλη την άνεση να κατηγορήσουμε τους «άλλους». Τι κι αν στηρίζαμε το ένα από τα δύο κόμματα εξουσίας που κατέστρεψαν συνεταιρικά τη χώρα; Οι «άλλοι» ήταν πάντα χειρότεροι από μας.

Αν δεν ψηφίζαμε καθόλου, διότι απαξιούσαμε, είμασταν οι καλύτεροι! Ούτε μεγάλο κόμμα απατεώνων στηρίξαμε, ούτε άγνωστο, μικρό κόμμα «ανευθυνότητας», ούτε κομμουνιστές, ούτε νεοφιλελεύθερους, ούτε φασίστες, τίποτα. Ό,τι και να γινόταν έφταιγαν όλοι οι λοιποί ηλίθιοι που ψηφίζουν. Και το κατεστημένο.

Για το οποίο κατεστημένο προφανώς πιστεύουμε ότι θα βαρεθεί μια μέρα να το κοιτάμε όλοι και θα πέσει από μόνο του σαν ώριμο σύκο. Εκτός βέβαια, αν εμφανιστεί ο Ιησούς Χριστός Τσε Γκεβάρα και το γκρεμίσει μονομιάς σε μια ένδοξη επανάσταση/Δευτέρα Παρουσία. Εμείς πάντως θα χειροκροτάμε με πάθος από τον καναπέ μας.

Προς το παρόν πάμε να παραγγείλουμε πάλι σε τρεις ημέρες…

-Μια πίτα-γύρο χοιρινό, παρακαλώ. Με απ’ όλα.

-Μα δεν μπαίνουν όλα μέσα στην ίδια πίτα!

-Τι πάει να πει «δεν μπαίνουν όλα»; Να μπούνε! Θέλω κυβέρνηση!

-Μα αυτούς τους ίδιους ψηφίζεις τόσα χρόνια, κυρία μου! Δεν σε έσωσαν! Ακόμα και όταν υποτίθεται ότι είμασταν στο χείλος του γκρεμού αυτοί διόριζαν, έπαιζαν πολιτικά παιχνίδια και δεν έκαναν τίποτα για να θίξουν τον «κομματικό τους στρατό«!

-Εγώ δεν ψηφίζω πια αυτούς! Ψηφίζω αριστερά! Βάλε ντομάτα!

-Ορίστε. Εντάξει;

-Όχι, βάλε και τα υπόλοιπα τώρα!

-Δεν πάνε όλα μαζί, λέμε! Στο είχαν πει εξαρχής. Δεν θα συνεργάζονταν με τους άλλους. Για αυτό δεν τους ψήφισες;

-Μα εγώ θέλω κυβέρνηση! Δεν μπορεί να με κατηγορούν οι φίλοι μου ότι ψήφισα «ανεύθυνα»! Θέλω κάποιον να μπορώ να βρίζω!

-Αν ήθελες ντε και καλά κυβέρνηση, κυρά μου, γιατί δεν ψήφισες αυτούς που κυβερνούσαν τόσα χρόνια;!

-Ποιους, τους κλέφτες που μας κατέστρεψαν;

-Δηλαδή οι κλέφτες θα έπαυαν να είναι κλέφτες άμα ήταν σε κυβέρνηση συνεργασίας με την Αριστερά; Ξαφνικά θα έβλεπαν το φως της Δικαιοσύνης και θα προσπαθούσαν ειλικρινά να συνεργαστούν για το καλό της χώρας; Άκου, κυρά μου, αν σου βάλω σάπιο κρέας και το παστώσεις στη μουστάρδα και στο πιπέρι θα το καταπιείς και δε θα το καλοκαταλάβεις. Αλλά παραμένει σάπιο. Αυτό θες;

-Τώρα που το λες και η αριστερή ντομάτα σου ψιλοχαλασμένη μου φαίνεται…

-Φυσικά, αφού όλα μαζί τα αποθηκεύω! Έχει πάρει λίγο και αυτή… μυρωδιά. Αλλά θες το τελείως χαλασμένο που θα σε «στείλει» αδιάβαστη ή αυτό που μπορείς να τη σκαπουλάρεις και στην τουαλέτα, αν σε πειράξει;

-Θέλω καθαρό σουβλάκι.

-Αυτό, κυρία μου, δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Όμως αν τα σάπια μείνουν στην άκρη, θα αναγκαστώ τελικά να τα πετάξω και να πάρω φρέσκα. Οπότε αν τη βγάλεις καθαρή με το ψιλοχαλασμένο, ίσως να φας και καθαρό μια μέρα.

-Ίσως να σου σπάσω το κεφάλι και να φέρω το Υγειονομικό να καθαρίσει το μαγαζί!

-Μπορείς να το κάνεις και αυτό. Αλλά όχι φωνάζοντας τα παιδιά με τα μαύρα για να «καθαρίσουν». Αυτοί είναι πιο σάπιοι και από τους σάπιους. Από δω τρώνε και τούτοι, τι νόμισες; Αυτό που λες γίνεται, αλλά όχι παραγγέλνοντας στις εκλογές σαν καλή πελάτισσα. Έχεις τα κότσια;

Τώρα έχουμε ακυβερνησία, λέει. Άλλο αν οι περισσότεροι υπηρεσιακοί αξιωματούχοι είναι πιο τίμιοι και αξιοπρεπείς απ΄ ότι έχουμε συνηθίσει. Ο Πρωθυπουργός δεν κάλυψε το ταξίδι της γυναίκας του από τα κρατικά ταμεία, ο Υπουργός Άμυνας «πάγωσε» μια σκανδαλώδη σύμβαση τριών εκατομμυρίων Ευρώ για το Πολεμικό Μουσείο και ο Υπουργός Εργασίας διέψευσε από την πρώτη στιγμή τις τρομοκρατικές φήμες περί χρεωκοπίας πριν τις εκλογές.

Μήπως να τους κρατήσουμε λίγο ακόμα;

Μουσικό Διάλειμμα #16

Όταν τα έλεγε ο Χάρρυ Κλυνν πριν από 30 χρόνια όλοι πίστευαν ότι έκανε «πλάκα». Ωστόσο, βγήκε ολότελα αληθινός στις προβλέψεις του:

«Εδώ και δύο χρόνια (εννοεί το 1981 που το ΠΑΣΟΚ έγινε Κυβέρνηση) έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης»

Καλά μυαλά σε όλους.