Οι «Αυτοί» και οι «Άλλοι»

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν ανάμεσά μας άνθρωποι οι οποίοι για διάφορους λόγους ψήφισαν τα δύο -μεγάλα δε θα τα πω πια- παραδοσιακά κόμματα. Άλλοι από βόλεμα, άλλοι από φόβο, άλλοι από συνήθεια. Όχι συνήθεια, εξάρτηση καλύτερα. Η συνήθεια δεν υποννοεί απαραίτητα κάτι καταστροφικό.

Αυτοί οι πρώτοι, οι βολεμένοι, είναι δεδομένο ότι δε νοιάζονται για κανέναν. Οι άλλοι, οι υπόλοιποι, είτε έτρεφαν παράλογες ελπίδες, είτε πίστεψαν ξανά στο «μη χείρον βέλτιστο».

Υπήρξαν και εκείνοι που ψήφισαν τη ΔΗΜΑΡ με την ελπίδα ότι θα μετρίαζε λίγο τη λαίλαπα των μέτρων που θα συνέχιζε να επιβάλλει το δίδυμο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Για μένα αυτή η ελπίδα ήταν εξίσου παράλογη με εκείνη όσων πίστευαν στην ως εκ θαύματος μετάνοια του δικομματικού κατεστημένου.

Τουλάχιστον, όμως, το προσωπείο/μαριονέττα/αριστερό τοτέμ της συγκυβέρνησης θα μπορούσε απλά να συνεχίσει να παίζει το ρόλο του ως «καλού μπάτσου» χαϊδεύοντας στοργικά τον κρατούμενο που οι άλλοι δύο σαπίζουν στο ξύλο καθημερινά.

Αλλά όχι, ο κ. Ψαριανός της ΔΗΜΑΡ δε μπορεί να συγκρατήσει το αριστερό του αγωνιστικό πνεύμα που τάσσεται πάντα κατά της διαφθοράς, του μεγάλου κεφαλαίου και των βολεμένων. Πρέπει να στηλιτεύσει όσους υποκριτές θα τολμήσουν να υποδεχθούν εχθρικά την κα. Μέρκελ που μας έρχεται από τη φίλη και σύμμαχο Γερμανία για να μας δείξει πόσο πολύ μας νοιάζεται.

Το καλύτερο όπλο στα χέρια ενός πολιτικάντη είναι η σοφιστεία, κ. Ψαριανέ. Το γνωρίζετε, προφανώς. Παίρνετε ένα ψήγμα αλήθειας και το πλάθετε κατά βούληση, ώστε να καταλήξει σε κάτι το οποίο ακούγεται ορθό, αλλά στην πραγματικότητα είναι τόσο λάθος όσο δεν γίνεται άλλο.

Πράγματι, λοιπόν, οι «λίστες» που παραθέτετε είναι υπαρκτές και αποτελούν τον πυρήνα της νεοελληνικής παθογένειας:

ΛΙΣΤΕΣ εκατοντάδων επίορκων συνδικαλιστικών παραγόντων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων καταθετών του εξωτερικού
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων φοροφυγάδων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων φοροκλεπτών
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων άφαντων συνταξιούχων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων μαϊμού τυφλών και αναπήρων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων καταπατητών & ιδιοκτητών αυθαιρέτων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων απόρων βιομηχάνων, βιοτεχνών κι εμπόρων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων απόρων ιατρών, δικηγόρων, συμβολαιογράφων κ.ά.
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων δανειοληπτών που τό παιξαν νεόπλουτοι
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων βολεμένων χωρίς αντικείμενο εργασίας
ΛΙΣΤΕΣ εκατοντάδων επίορκων κρατικών λειτουργών και υπαλλήλων όλων των βαθμίδων εξουσίας (νομοθετικής, εκτελεστικής, αυτοδιοικητικής, διοικητικής, δικαστικής κλπ κλπ)

Κάποιοι από αυτούς πιθανότατα θα είναι εκεί για να διαμαρτυρηθούν κατά της Φράου. Θα είναι η μειοψηφία, όμως. Και ξέρετε γιατί; Γιατί, όπως συνεχίζετε «αυτοί λήστεψαν και ληστεύουν». ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ κ. Ψαριανέ. Και ξέρετε γιατί ο χρόνος συνεχίζει να είναι ενεστώτας και όχι αόριστος;

Επειδή πολύ απλά όλοι αυτοί είναι οι ψηφοφόροι-πελάτες της κυβέρνησης που στηρίζετε. Επειδή η κυβέρνησή ΣΑΣ και όλες οι προηγούμενες δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να εξυγιάνουν αυτή την κατάσταση. Επειδή η ευθύνη είναι δική ΣΑΣ και όχι δική τους.

Σεις είστε ο αστυνομικός που κάθεται και πίνει αραχτός το φραπέ του σχολιάζοντας τους κακούς ανθρώπους που κλέβουν τα σπίτια του κοσμάκη, αντί να πράξει το καθήκον του. Και όποιο θύμα έρχεται να διαμαρτυρηθεί τον καταγράφετε σε μια από τις λίστες σας και τον διαγράφετε έτσι, δια παντός. Αν, δε, το θύμα τολμήσει δειλά να υψώσει τη φωνή του θα το συλλάβετε ως ταραξία, αναρχικό, μπαχαλάκη.

Όλη αυτή η συζήτηση για τις «λίστες» είναι πολύ αστεία. Τη στιγμή ακριβώς που έχουμε γίνει για άλλη μια φορά διεθνώς ρεζίλι καθώς «ψάχνουμε» να βρούμε που πήγε το… φλασάκι με τη λίστα των φοροφυγάδων, ενώ ο τότε Υπουργός Οικονομικών και νυν Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δηλώνει ουσιαστικά άγνοια για το θέμα.

Φυσικά δηλώνει άγνοια ο Βενιζέλος. Αν για κάποιο λόγο δεν είναι το δικό του όνομα στη λίστα, σίγουρα θα είναι εκείνα φίλων, γνωστών, συναδέλφων και συναγωνιστών του.

Ναι, είναι λανθασμένη η διαμαρτυρία. Ξέρετε γιατί; Επειδή στρέφεται κατά μιας κυρίας η οποία έχει προφανώς τη μοίρα της χώρας στα χέρια της, αλλά μόνο επειδή το επιτρέπετε εσείς. Επειδή αφορά σε άλλη μια 24ωρη εθιμοτυπική απεργία που γίνεται για να ξεδώσει λίγο ο κόσμος, βρε αδερφέ. Επειδή ό,τι και να κάνουμε την Τρίτη δεν υπάρχει περίπτωση να αγγίξει την κα. Μέρκελ.

Δεν την ενδιαφέρει, δεν την επηρεάζει, δεν είμαστε οι ψηφοφόροι της, είμαστε απλά το μελλοντικό εργατικό δυναμικό της χώρας της, το οποίο σύντομα θα πληρώνει με μισθούς Κίνας για να κατασκευάζει αυτοκίνητα Mercedes και ανταλλακτικά Siemens. Όταν θα έρθει η «ανάπτυξη».

Η επίσκεψη αυτή, λοιπόν, είναι μια χρυσή ευκαιρία για τη χώρα μας.

Ευκαιρία να καεί τίποτα από τους γνωστούς μας αγνώστους, να νιώσουν και λίγες τύψεις όσοι κατέβηκαν να διαμαρτυρηθούν, ασχέτως αν έχουν όλα τα δίκια του κόσμου. Αν καεί άλλο ένα δέντρο του Εθνικού Κήπου από τους ψευτοεπαναστάτες και χουλιγκάνους  που ορθώς κατονομάζετε κ. Ψαριανέ, όλη η αδικία που ποτίζετε την κοινωνία τόσα χρόνια, εσείς και οι όμοιοί σας, αυτομάτως εξατμίζεται στις φλόγες.

Έτσι δεν είναι;

Γιατί, λοιπόν, να μη ρίξετε και εσείς λάδι στη φωτιά; Όσο χειρότερα και πιο καταστροφικά (αλλά και πιο ανούσια) είναι τα επεισόδια που θα σημειωθούν, τόσο το καλύτερο για εσάς. Γιατί εσείς είστε οι «Αυτοί» που κατηγορείτε. Δεν συμπεριλαμβάνετε εαυτόν στη λίστα, φυσικά. Βρίσκεστε στο ρετιρέ, στην κορυφή, καθώς για να συντηρείται όλο αυτό το σύστημα πρέπει αναγκαστικά να βρωμά από το κεφάλι.

Φυσικά δεν συντηρήσατε εσείς προσωπικά όλη αυτή τη σαπίλα των 40 ετών. Εξάλλου τώρα μόλις καταφέρατε να γίνετε επίσημο μέλος του κλαμπ. Συγχαρητήρια. Αλλά μη μας κοροϊδεύετε άλλο, σας παρακαλώ. Είναι ντροπή δική σας, όχι δική μας. Δεν είστε ούτε άνεργος, ούτε χαμηλόμισθος, ούτε χαμηλοσυνταξιούχος, όπως αφήνετε να εννοηθεί με αυτό το πρώτο πληθυντικό που τόσο αγαπούν οι πολιτικοί.

Δεν «προσπαθείτε με νύχια και δόντια να κρατηθείτε όρθιος». Προσπαθείτε να κρατηθείτε στην καρέκλα σας όσο το δυνατόν περισσότερο, όπως όλοι οι συνάδελφοί σας.

Ε κι αν τη χάσετε, τι έγινε; Έχετε πάντα το δερμάτινο κάθισμα του cabrio.

Μουσικό Διάλειμμα #25

Advertisements

Υπέρ Πίστεως

Η ανεξιθρησκεία και ο σεβασμός του εκάστοτε δόγματος το οποίο ασπάζεται κάθε άνθρωπος αποτελούν βασικές προϋποθέσεις της σύγχρονης Δημοκρατίας. Το ίδιο ισχύει και για το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, το οποίο συμπεριλαμβάνει και τη σάτιρα.

Τι συμβαίνει όταν αυτά τα δικαιώματα συγκρούονται; Τι γίνεται όταν κάποιος θεωρήσει ότι μπορεί να σατιρίσει ένα σεβάσμιο πρόσωπο;

Είναι δύσκολο να τραβήξει κανείς «κόκκινες γραμμές» και να καθορίσει έτσι με μια μονοκοντυλιά τι είναι ταμπού για τη σάτιρα και τι όχι. Ωστόσο, δύο πράγματα είναι απολύτως βέβαια:

Πρώτον, ο Γέροντας Παΐσιος δεν θα μπορούσε ποτέ να αποτελέσει αντικείμενο σάτιρας, είτε αυτή θεωρείται κακόγουστη, είτε όχι, αν δεν είχε διαμορφωθεί γύρω από τη ζωή και τα λεγόμενά του μια ολόκληρη παραφιλολογία, η οποία σκόπιμα και με απώτερο στόχο το κέρδος έχει εκμεταλλευτεί το όνομά του με επαίσχυντο τρόπο.

Υποθέτω, όμως, ότι αυτό δεν αποτελεί ασέβεια για το φιλόχριστο ελληνικό κράτος, το οποίο ξαφνικά απέκτησε ευαισθησίες για το θρησκευτικό αίσθημα των πολιτών του. Για αυτό, άλλωστε, αφήνει ηλικιωμένους και καρκινοπαθείς στο έλεος του Θεού. Αν δεν μπορεί να τους σώσει Αυτός, τότε ποιος;

Αναρωτηθείτε ποιος θα είχε λόγο να χλευάσει έναν μοναχό αν αυτός ήταν γνωστός μόνο στον κύκλο των ανθρώπων που ασχολούνται με τα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ειδικά με κάποιον ο οποίος, σύμφωνα με όσους τον γνώριζαν, ήταν εξαιρετικά σεμνός και πράος στη ζωή του.

Την στιγμή , όμως, που τα λεγόμενά του αποτέλεσαν αντικείμενο εκμετάλλευσης είτε για πολιτικούς, είτε για εμπορικούς λόγους, τις περισσότερες φορές παραποιημένα και προσαρμοσμένα στις ανάγκες του κάθε «κίτρινου» blog που σερβίρει αλυτρωτικές ονειρώξεις, τότε αυτομάτως ο Γέροντας μπήκε στο στόχαστρο της σάτιρας. Καλώς και κακώς εννοούμενης.

Δεύτερον και πιο σημαντικό, αποτελεί μέγιστη προσβολή για τους πολίτες αυτής της χώρας, μιας χώρας υπό διάλυση στην οποία η Δημοκρατία νοσεί βαρύτατα, να συλλαμβάνεται με τη διαδικασία του Αυτόφωρου κάποιος ο οποίος είναι ένοχος απλά και μόνο για τη δημιουργία μιας προσβλητικής ιστοσελίδας στο Διαδίκτυο.

Δεν με ενδιαφέρει το περιεχόμενο της σελίδας του «Γέροντα Παστίτσιου». Δεν την είδα και αν την έβλεπα ακόμα, σίγουρα δε θα ήταν σε θέση να αλλάξει τις θρησκευτικές μου πεποιθήσεις.

Το επαναλαμβάνω. Συνελήφθη πολίτης μέσα σε 24 ώρες από την έκδοση του εντάλματός του επειδή δημιούργησε μια σελίδα, κακόγουστη αν θέλετε, προσβλητική αν θέλετε, στο γνωστό και μη εξαιρετέο Facebook. Που βρίθει τέτοιων σελίδων. Στην ίδια χώρα όπου η διασπάθιση του δημόσιου πλούτου και η τυφλή βία προστατεύονται δια νόμου.

Και όλα αυτά ξεκίνησαν με μια επερώτηση βουλευτή της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Η οποία οδήγησε σε σύλληψη μόλις την επόμενη ημέρα από την Ελληνική Αστυνομία, που μυστηριωδώς αδυνατούσε να εντοπίσει με την ίδια άνεση και ταχύτητα τον βουλευτή κ. Κασιδιάρη όταν είχε κρυφτεί γενναία για να αποφύγει το Αυτόφωρο.

Το τελευταίο, ωστόσο, είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα που μας σερβίρεται για μία ακόμα φορά την κατάλληλη στιγμή, ώστε να μας αποσπάσει την προσοχή από το κυρίως πιάτο.

Θα θέσω, λοιπόν, ένα ακόμα πιο καίριο ερώτημα «τι συμβαίνει όταν η προαναφερθείσα σύγκρουση δικαιωμάτων είναι προσχεδιασμένη και προμελετημένη;»

Δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι όλη αυτή η φαρσοκωμωδία ξεκίνησε τυχαία τη στιγμή που αποκαλύπτεται ότι το ΣΔΟΕ υποψιάζεται εν ενεργεία υπουργούς (μεταξύ άλλων 27 πολιτικών προσώπων) για φοροδιαφυγή.

Ξέρετε, τη στιγμή που οι κυβερνώντες ετοιμάζονται και πάλι να ξεζουμίσουν τον κόσμο και μας κατηγορούν όλους για φοροδιαφυγή, εκείνοι για μία ακόμα φορά αποδεικνύονται οι χειρότεροι. Επειδή φοβούνται, λοιπόν, μήπως ξυπνήσουμε από το λήθαργο, πετούν έναν ακόμα αντιπερισπασμό για να μας κάνουν να ασχολούμαστε με υψηλές φιλοσοφικές έννοιες, όπως η θρησκεία και η ελευθερία του λόγου, ώστε να συνεχίσουν απερίσπαστοι το δικό τους «θεάρεστο» έργο.

Όλο αυτό δεν αποτελεί κάποια τοπική, δική μας παθογένεια. Η πίστη είναι μια ανθρώπινη ανάγκη και προσδίδει στη θρησκεία ισχυρή επιρροή σε πολύ μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας. Ως εκ τούτου, η θρησκεία αποτελούσε ανέκαθεν ένα άριστο αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους ισχυρούς.

Τρανό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη διεθνούς βεληνεκούς φάρσα με την ταινία-φάντασμα που «προσέβαλλε» τους Μουσουλμάνους. Τι πιο απλό, λοιπόν, από το να εκμεταλλευτείς τη μειοψηφία των φανατικών ώστε να χαρακτηρίσεις μια ολόκληρη κατηγορία ανθρώπων ως «επικίνδυνους».

Μπορεί να μην αποτελεί την ίδια περίπτωση και σαφώς τα μεγέθη είναι διαφορετικά, αλλά ο μηχανισμός σκέψης είναι ακριβώς ο ίδιος. Χρησιμοποιούμε ένα ζήτημα το οποίο δημιουργεί εκ φύσεως πώλωση, όπως η θρησκεία, για να πετύχουμε το στόχο μας: την παραπλάνηση και χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

Ξαφνικά, μετά τις θηριωδίες που προκάλεσαν κάποιες ομάδες φανατικών, θυμήθηκαν όλοι πόσο επικίνδυνοι είναι οι Μουσουλμάνοι και πως οποιοδήποτε μουσουλμανικό κράτος αποτελεί θεμιτό στόχο για στρατιωτική επέμβαση. Όπως η Συρία.

Μη γελιέστε, ούτε τη δική μας κυβέρνηση την έπιασε ξαφνικά ο πόνος για τη μνήμη του Γέροντα Παΐσιου, ούτε τους Αμερικάνους για την προστασία του μαρτυρικού λαού της Συρίας. Ο σκοπός σε κάθε περίπτωση είναι άλλος. Μπήκαμε ήδη στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα κι όμως φαίνεται να πισωγυρίζουμε στο Μεσαίωνα της Ιεράς Εξέτασης και των Σταυροφοριών.

Αγαπάτε Αλλήλους.

Μουσικό Διάλειμμα #24

Άνθρωποι – τι κάνατε;

Τον κλειδώσατε στο χρυσό Του κλουβί

στη θρησκεία σας Τον προσαρμόσατε

Αυτόν που αναστήθηκε από τον τάφο

Είναι ο θεός του τίποτα

αν μόνο αυτό καταλαβαίνετε.